ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΑΘΛΗΤΕΣ

Όπως κάθε χρόνο την 5η Ιουνίου λήγει η προθεσμία υποβολής των Κοινοτικών αθλητών που έχουν δικαίωμα να συμμετάσχουν με την ομάδα στο Πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής.
Εμείς σε συνέχεια όλων των προηγούμενων εμφανίσεων μας θα αγωνιστούμε και φέτος με δύο κοινοτικούς στις γενικές σκακιέρες και συγκεκριμένα στις 1-2.

Με την απουσία του Rapport ήδη από πέρσι επιλέξαμε φέτος να επανέλθουμε σε ένα γνώριμο μας αθλητή που αγωνίστηκε την πρώτη μας χρονιά στην Α΄ στο Πρωτάθλημα που διεξήχθει στο Περιστέρι.

Ο Constantin Lupulescu μετά από πέντε χρόνια απουσίας (βασικά λόγω Rapport) επιστρέφει στην πρώτη σκακιέρα. Ο Ρουμάνος GM είναι πολύ γνωστός σε όσους ασχολούνται με το Πανευρωπαικό σκάκι. Έχει την εμπειρία και το επίπεδο που απαιτείται. Επίσης ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός ότι γνωρίζει τον Σύλλογο και είχε την επιθυμία να επανέλθει.
Στην φώτο είναι ο αριστερά αγωνιζόμενος.

 

Στην δεύτερη σκακιέρα θα αγωνιστεί για πρώτη φορά ο 16χρονος Ολλανδός 
Jorden Van Foreest.
Η επιλογή του ακολουθεί την ίδια στρατηγική που έχουμε πάντα για τους ξένους μας.
Ο προ διετίας Πρωταθλητής Ευρώπης στην κατηγορία των 14 θα φορέσει τα Κυανέρυθρα και διατηρεί την παράδοση που έχουμε σαν νεανική ομάδα.

Φέτος επιλέχτηκαν δύο ξένοι διαφορετικοί από την περσινή περίοδο με κριτήριο τους υψηλούς στόχους που έχουμε, βέβαια όλα θα κριθούν στους αγώνες και ασφαλώς κατά πολύ στις νεανικές σκακιέρες.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Βαδίζουμε ολοταχώς  πλέον προς την φετινή λήξη της σκακιστικής χρονιάς.

Η αυλαία των αγώνων εντός αττικής σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο έπεσε αυτό το Σαββατοκύριακο.
 Το απόγευμα του Σαββάτου ολοκληρώθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή το παιδικό rapid. Με 39 παιδιά (με όριο το 40) το μίνι τουρνουά  ξεκίνησε στις 17.30 για να τελείωvσε με τις απονομές κοντά στις 21.00.
Στις κληρώσεις ήταν ιη Ματίνα Αγγελάκη και οργανωτικά βοήθησαν ο Αντώνης και η Ελένη.

Οι νικητές ανά κατηγορία:

Κάτω των 12
1ος Αλεξίου Στέλιος
2ος Δαβίλλας Κων/νος
3ος Κούτης Πάλους 
1ο κορίτσι Κούτη Αλκμήνη

Κάτω των 10:
1ος Κουλούρης Ευάγγελος
2ος Αλεξόπουλος Αλέξανδρος
3ος Μιχαλάς Ιάσων
1ο κορίτσι Κρατημένου Γεωργία

Κάτω των 8:
1ος Παπαουλάκης Ισίδωρος
2ος Δαβίλλας Γιώργος
3ος Μπέρδος Κων/νος
1ο κορίτσι Τσιλιβάκου Αγγελική 


Δόθηκαν επίσης μετάλλια στην Κρατημένου Μαρία και στην Αθηνά Τσιλιβάκου.

Την Κυριακή το πρωί δόθηκε ο προκαθορισμένος αγώνας για το Κύπελλο Ελλάδος με τον 
ΣΟ Ικαρίας. Εμείς με την Ελένη στην πρώτη και στη συνέχεια οι έφηβοι μας Ορέστης, Σταύρος  και ο 12αρης Κων/νος Δαβίλλας
Για την Ικαρία κατά σειρά οι Αλ. Κουξουφίκης, Σαράντος, Μουρούτης,Λαζαρίδης.
Το αποτέλεσμα όπως ήταν φυσικό έληξε 4-0 υπέρ της Ικαρίας.
Σπουδαία εμφάνιση έκανε ο Κων/νος απέναντι στον πολύπειρο Λαζαρίδη και ο Ορέστης απέναντι στον Σαράντο τα παιδία δεν πήραν θετικό αποτέλεσμα λόγω εμπερίας και κούρασης.
Συγχαρητήρια όμως σε όλους για την αγωνιστική προσπάθεια και καλη επιτυχία στην συνέχεια για την αγαπητή Ικαρία.

Δύο λόγια για την σύνθεση μας. Ήταν επιλογή μας να μην διεκδικήσουμε την πρόκριση.
Η ομάδα μας αγωνίζεται πάντα στις Πανελλήνιες Διοργανώσεις με συγκεκριμένους στόχους.
Γι αυτό άλλωστε διαθέτουμε και πόρους, όμως στην συγκεκριμένη περίοδο δεν είναι δυνατόν να ανταποκριθούμε ισάξια στο Κύπελλο Ελλάδος και στο Πρωτάθλημα,
Προφανώς λοιπόν η επιλογή μας είναι το Πρωτάθλημα γιατί εκεί διατηρούμε πολύ υψηλό αγωνιστικό επίπεδο και φιλοδοξούμε φέτος να υπερασπιστούμε την υψηλή μας θέση γι αυτό και θα είμαστε πλήρεις και με ισχυρούς κοινοτικούς.
Το ραντεβού μας ανανεώνεται την επόμενη Κυρικακή μεσημέρι για το καθιερωμένη συνεστίαση στο Τρίκυκλο.

Καλή εβδομάδα

 

Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ...

Από το βράδυ της Κυριακής δύο νέα Κύπελλα κοσμούν την τροπαιοθήκη μας.
Ο αθλητισμός με τις χαρές και τις λύπες του, τις επιτυχίες και αποτυχίες είναι μια συνεχής διαδικάσία, προσπάθεια, αγώνας για δίακριση.

Την εκκίνηση έδωσαν το πρωί οι μικροί μας στο Κύπελλο Αττικής κάτω των 10 στον τελευταίο και κρίσιμο γύρο με αντίπαλο τον ισχυρό Ζήνωνα Γλυφάδας. Οι ανίκητοι εώς τώρα ομάδας μας με τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια ήρθε ισόπαλη  και πανυγήρισε την κατάκτηση της πρώτης θέσης στη φετινή διοργάνωση.

Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν για την τρομερή τάξη του Πανιωνίου που πρωταγωνιστεί και θα συνεχίσει να το κάνει.
Όλα τα παιδιά ανεξαιρέτως αγωνίστηκαν σκληρά με πίστη και σαν αποτέλεσμα της συστηματικής δουλείας που γίνεται πρώτευσαν.
Συγχαρητήρια σε όλους, στον προπονητή μας και στους γονείς που είναι συνέχεια παρόντες.
Οι πρωταγωνιστές Ροδόλφος, Μάρω, Ζέτα, Νικόλας, Αλέξανδρος, Κων/νος,Δημήτρης,Νικόλαος και οι junior Γιώργος, Κων/νος.
Και συνεχίζουμε...
 
 Το Σαββατοκύριακο είχαμε βέβαια και το δεύτερο μεγάλο αγωνιστικό μέτωπο.
Το final four του Κυπέλλου Αττικής.








  
Στον ημιτελικό με αντίπαλο τον ΑΜΕΣ Νέας  Ερυθραίας που διεξήχθη το Σάββατο δεν τα καταφέραμε και γνωρίσαμε την ήττα με 3-1 από μία ομολογουμένως πολύ καλή και σκληρή ομάδα.
Καθοριστική για τον αποκλεισμό μας νομίζω ότι ήταν η ήττα του Ανδρέα στην πρώτη σκακιέρα από τον Νικολάου. Ο Γιώργος και ο Στέφανος έφεραν αντίστοιχα ισοπαλίες με τους Γρηγοριάδη και Τζούμπα ενώ ο Στάυρος στην τρίτη ηττήθηκε.
Η συνέχεια δόθηκε την Κυριακή με τον μεγάλο και μικρό τελικο.
Ο οικοδεσπότης Φυσιολάτρης  αντιμετώπισε τον ΑΜΕΣ και εμείς τον Θωμά Γεωργίου.
Η πρώτη χρονικά ισοπαλία του Στέφανου στην τέταρτη και λίγο αργότερα η ήττα του Σταύρου στην τρίτη έριξε ουσιαστικά το βάρος της αναμέτρησης στις δύο πρώτες σκακιέρες.

Όπως και στον ημιτελικό η παρτίδα που έκρινε την αναμέτρηση ήταν η πρώτη ανάμεσα στον Ανδρέα Κοφίδη και τον Παπαχριστούδη.Η νίκη του Ανδρέα μας επέτρεψε να σιγουρέψουμε την τρίτη θέση καθώς ο Γιώργος στην δεύτερη με αντίπαλο τον Δεληθανάση δεν είχε θέση που μπορούσε να χάσει.Προσπάθησε βέβαια ο Γιώργος μέχρι αργα να κερδίσει αλλά τελικά η ισοπαλία απετέλεσε και το οριστικό αποτέλεσμα και ένα συνολικό 2-2 που μας έδωσε το τρόπαιο.Ακριβώς δίπλα διεξαγόταν μεγάλη μάχη και παρότι το μεγάλο φαβορί της διοργάνωσης 
Φυσιολάτρης προηγήθηκε 2-0 και του αρκούσε μία ισοπαλία στην δεύτερη ή τρίτη σκακιέρα δεν ήταν γραφτό να σηκώσει το τρόπαιο στην έδρα του.
Ο ΑΜΕΣ απέσπασε δύο νίκες (το μόνο σενάριο που του έδινε την πρώτη θέση) και  με το τελικό 2-2  οι παίκτες του ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς για την ομολογουμένως τρομερή ανατροπή.  
Με τις απονομές κοντά στις 12 τα μεσάνυχτα ολοκληρώθηκε το σκακιστικό διήμερο
Συγχαρητήρια στους διοργανωτές για την άψογη διοργάνωση και την φιλοξενία.

Οι αθλητές μας Ανδρέας Κοφίδης, Γιώργος Κανακάρης, Σταύρος Νανόπουλος,Στέφανος Πουλίδης και η Ελένη Στούμπου προσπάθησαν σττην φετινή διοργάνωση να φέρουν τον Πανιώνιο όσο ψηλότερα γίνεται και το πέτυχαν, σας ευχαριστούμε.

Στην εβδομαδα που ξεκίνησε συνεχίζουμε με το παιδικό rapid το προσεχές Σάββατο και περιμένουμε να συναντήσουμε τον ΣΟ Ικαρίας για την φάση των 16 του Κυπέλλου Ελλάδος.
Η ομάδας μπήκε στην τελευταία ευθεία πλέον για την Ά Εθνική (θα μιλήσουμε προσεχώς αναλυτικά) ενώ την Κυριακή 7 Ιουνίου έχουμε την ετήσια συνεστίαση μας στο Τρίκυκλο.

Πανιωνάρα τρελαίνομαι...

Καλή εβδομάδα.

ΥΓ. Ειρήνη το κέικ απλά καταπληκτικό

19η ΜΑΙΟΥ

 Τη μνήμη των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη γενοκτονία των Ποντίων τίμησε σύσσωμη η ΠΑΕ Πανιώνιος, αλλά και πιο ειδικά ο Παντελής Τσιλαλίδης.

Ο Πανιώνιος είναι ταυτισμένος με τους Πόντιους και τις χαμένες πατρίδες. Σαν σήμερα (19/05) πριν από 21 χρόνια αναγνωρίστηκε η εν λόγω ημέρα ως ημέρα μνήμη για τη γενοκτονία των Ποντίων, των χιλιάδων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στις «εκκαθαρίσεις» της επταετίας 1915-1922.

 Από την μεριά του, ο αντιπρόεδρος της κυανέρυθρης ΠΑΕ, με δήλωση του τόνισε:
"Η σημερινά ημέρα είναι ημέρα μνήμης για όλους τους 'Έλληνες και ειδικά για εμάς τους Ποντίους που δεν ξεχνάμε την καταγωγή μας και την πατρίδα μας. Γι'αυτό είμαι υπερήφανος που είμαι μέλος και υπηρετώ μία προσφυγική ομάδα, τον Πανιώνιο μας".

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζουν ότι η μεγάλη εκκλησία που βρίσκεται δίπλα στην σκακισιτκή μας έδρα ακριβώς επίσης δίπλα στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του Πανιωνίου είναι αυτή του Άγιου Ανδρέα.


Ο προστάτης λοιπόν του Συλλόγου στο όνομα του συνονόματου Ανδρέα Κοφίδη έστειλε τον Πανιώνιο ΓΣ στο φετινό final four της Αττικής.
Αγωνιζόμενος σε φινάλε με  εμφανώς καλύτερη θέση (έπαιξε όπως αντιστοιχεί στον τίτλο του ΙΜ) ο Ανδρέας  επικράτησε  του ισχυρού νεαρού Φραγκίσκου Τσίρου στην πρώτη σκακιέρα δίνοντας  την πολύτιμη ισοπαλία 2-2 στην αναμέτρηση με τον ΑΣ Παπάγου και την πρόκριση τελικά στην ομάδα μας λόγω κριτηρίων.

Νωρίτερα ο Γιώργος Κανακάρης (πιστός στο ραντεβού όποτε η ομάδα τον καλεί) κέρδισε στην δεύτερη αγωνιζόμενος ενάντια στον Παναγιωτακόπουλο.Δυστυχώς στη συνέχεια το κακό σενάριο με δύο ήττες στην τρία και τέσσαρα επαληθέυτηκε.Ο Νανόπουλος έχασε σχετικά εύκολα και υπό μεγάλη χρονική πίεση από τον Παπασημακόπουλο Βασίλειο στην τέταρτη, ενώ ο Στέφανος Πουλίδης στην τρίτη σε μία ακίνδυνη γι΄αυτόν θέση επέλεξε μία πρόωρη επίθεση που του στοίχισε την ήττα και σε εμάς φυσικά την αγωνία.

Τέλος καλό βέβαια καθώς το επόμενο Σαββατοκύριακο θα αγωνιστούμε στο final four για τρίτη φορά στην ιστορία μας και ενώ έχει προηγηθεί η κατάκτηση του Κυπέλλου το 2013.
Οι αγώνες θα φιλοξενηθούν στην Νίκαια από τον τοπικό Φυσιλολάτρη που είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου.
Την τετράδα συμπληρώνουν ο Θωμάς Γεωργίου και ο ΑΜΕΣ Ερυθραίας.

Αναλυτικές πληροφορίες για το Σκακιστικό διήμερο θα έχουμε τις προσεχείς μέρες.


Στο άλλο σημαντικό μέτωπο του τμήματος οι 10ρηδες στον Α΄όμιλο πέρασαν νικηφόρα από τα Πατήσια με αντίπαλο τους Τρεις Αστέρες με σκορ 2,5-1,5 και είμαστε το φαβορί για την κατάκτηση της πρώτης θέσης την επόμενη Κυριακή με τον τελευταίο 5ο γύρο της διοργάνωσης.

Στον Β΄όμιλο δεν αγωνιστήκαμε εξαιτίας της απουσίας σχεδόν ολόκληρηης της ομάδας σε σχολική εκδρομή, περίπου τα ίδια και με τους 14ρηδες που ηττήθηκαν από της ΕΕΣ Κορυδαλλού.

Καλή Εβδομάδα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Ο αγώνας Κυπέλλου στο Λαύριο με την τοπική ομάδα δεν επεφύλαξε εκπλήξεις.
Με σκορ 3-1 πήραμε την πρόκριση για τους οκτώ του θεσμού και περιμένουμε τον επόμενο αντίπαλο.
Στο Λαύριο αγωνιστήκαμε με τους ίδιους αθλητές αλλά με αλλάγμένη την σειρά σε σχέση με τον προηγούμενο γύρο (Κοφίδης-Πουλίδης-Νανόπουλος αυτή τη φορά).
Την μοναδική ήττα γνώρισε η Ελένη στην τέταρτη σκακιέρα.

Στο Κύπελλο παίδων κερδίσαμε τον ΑΜΕΣ Ερυθραίας 3-1.
Στο Παμπαίδων τρίτη νίκη για την Α΄ομάδα με 3.5-0.5 τον ΣΟ Περιστερίου και ήττα με 4-0! για την Β΄ ομάδα από τον Ζήνωνα Γ΄ το τελευταίο αποτέλεσμα ήταν τουλαχιστον ως προς την έκταση του απρόσμενο αν και αγωνίστηκαμε  με αλλαγές.

Το παιδικό rapid ανακοινώθηκε για το Σάββατο 30 Μαίου.

Καλή Εβδομάδα.

70 χρόνια μετά

Αυτό που συχνά ξεχνάμε όταν μιλάμε για την «ιστορία» είναι πως δεν διαμορφώνεται μόνο από τους ηγέτες και τις κρίσιμες επιλογές αρχηγών κρατών, τις σημαντικές συμφωνίες και τις κοινοβουλευτικές αποφάσεις. H ιστορία έχει μια…τάση να γράφεται από τους πολλούς, «απλούς», «καθημερινούς» ανθρώπους όπως συνήθως τους χαρακτηρίζουμε, που με τον τρόπο που επέλεξαν να ζήσουν άλλαξαν τη ροή της ιστορίας. Είτε επειδή πειθάρχησαν και υπέμειναν θαρρετά τις συνέπειες, είτε επειδή επέλεξαν τη σύγκρουση ακόμη και όταν τα προγνωστικά ήταν εναντίον τους και το κόστος γι' αυτούς και τους αγαπημένους τους ήταν πόνος, αίμα και θάνατος.


Η ιστορία έχει εκατομμύρια τέτοιες άγραφες σελίδες από «μικρές» αλλά σπουδαίες στιγμές που χώρεσαν μόνο σε ημερολόγια, ραδιοφωνικές εκπομπές της εποχής, παρτιτούρες, ποιήματα.
Η Ρωσία σήμερα, γιορτάζει για 70η φορά τη Μέρα της Νίκης- την μεγαλύτερη εθνική εορτή για τη χώρα- και τιμά τα 10.200.000 στρατιώτες που έχασε και τα εκατομμύρια των αμάχων που πέθαναν στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο.
Αυτές είναι μερικές μικρές στιγμές της ιστορίας που έζησαν «μεγάλοι» άνθρωποι στα χρόνια ενός κτηνώδους πολέμου.

 1. Βάγκνερ Vs Σοστακόβιτς και διάβασμα τις δύσκολες ώρες

Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ ήταν ο αγαπημένος συνθέτης του Αδόλφου Χίτλερ και ο εθνικός μουσουργός του Γ' Ράιχ. Στα έργα του, η Ναζιστική Γερμανία ένιωθε πως αποτυπωνόταν η τόλμη, η ορμή, η ανωτερότητα και η περηφάνια του έθνους. Η όπερα «Βαλκυρίες» έχει δικαίως ή αδίκως συνδεθεί με τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό.
Αυτό που ίσως κάποιοι δεν γνωρίζουν, είναι πως ο «αντίπαλός» του ήταν ο μεγάλος Ρώσος συνθέτης Ντιμίτρι Σοστακόβιτς. Απέναντι στα πολεμικά σαλπίσματα του Βάγκνερ, ο Σοστακόβιτς σύστησε τον σλαβικό λυρισμό, τη ρώσικη καρδιά που ορμά με τόλμη όταν βρεθεί σε κατάσταση κινδύνου. Το ιδεώδες και το μεγαλείο του αγώνα της αμυνόμενης πατρίδας, του «μεγάλου πατριωτικού πολέμου». Η 7η Συμφωνία του Σοστακόβιτς καθώς και το τραγούδι «Ιερός Πόλεμος» κατέστη σύμβολο του αγώνα κατά του φασισμού.
 Ο συνθέτης, στις 16 Σεπτεμβρίου 1941 απευθύνθηκε, μέσω ραδιοφώνου, στον πολιορκημένο λαό του Λένινγκραντ και του ανακοίνωσε πως είχε ξεκινήσει τη σύνθεση ενός μεγάλου συμφωνικού έργου. Γιατί το έκανε; «Για να γνωρίζουν οι ακροατές που μ' ακούν τώρα στο ραδιόφωνο, ότι η πόλη μας συνεχίζει να ζει. Όλοι εμείς βρισκόμαστε στην δική μας στρατιωτική υπηρεσία. Σοβιετικοί μουσικοί, αγαπημένοι μου και πολυάριθμοι συμπολεμιστές μου, φίλοι μου! Να θυμάστε πως η τέχνη μας αντιμετωπίζει μεγάλο κίνδυνο. Ας υπερασπίσουμε την μουσική μας, ας ζούμε έντιμα κι ας εργαζόμαστε με αφοσίωση…».
Η μάχη όμως δεν περιορίστηκε στην τέχνη της μουσικής αφού την περίοδο του πολέμου οι Ρώσοι αναζητούσαν την ψυχική ανάταση για να αγωνιστούν κατά των κατακτητών ή για αντέξουν την πείνα και την εξαθλίωση, στη λογοτεχνία και την ποίηση. Ενώ τα ράφια στα καταστήματα πώλησης τροφίμων είχαν αδειάσει, τα ράφια των βιβλιοπωλείων γέμισαν με νέες εκδόσεις του Πλούταρχου, του Σαίξπιρ, του Πούσκιν, του Δάντη, του Ντίκενς, του Τόλστοϊ κα.


 2. Ημερολόγια αμάχων του Λένινγκραντ

Η πολιορκία του Λένινγκραντ διήρκεσε 872 ημέρες και στα ημερολόγια των αμάχων- όπως παρουσιάζονται στο Ρωσία πέρα από τα Πρωτοσέλιδα- οι περιγραφές είναι συγκλονιστικές.
«Η μερίδα του ψωμιού: 125γραμ. για τους δημόσιους υπαλλήλους και τους άνεργους, 250γραμ. για τους εργάτες. Η μερίδα μας (125 γραμμ.), είναι ένα μικρό κομματάκι, σαν αυτά για το σάντουιτς. Πλέον ο καθένας στο σπίτι έχει αρχίσει κουμαντάρει τη μερίδα του όπως νομίζει. Για παράδειγμα, η μητέρα μου προσπαθεί να διαιρέσει το κομμάτι της στα τρία... Εγώ το δικό μου το τρώω αμέσως το πρωί με τον καφέ. Τουλάχιστον, στην αρχή της ημέρας μου φτάνουν οι δυνάμεις να σταθώ στις ουρές ή να βρω κάτι μέσω κάποιας ανταλλαγής. Στο δεύτερο μισό της ημέρας χάνω πλέον τις δυνάμεις μου και είμαι ξαπλωμένη συνεχώς». 3 Οκτωβρίου 1941. Καθηγήτρια της ρωσικής Λογοτεχνίας, Γελένα Σκριάμπινα (35 ετών).

«Άρχισαν να νοσηλεύονται πάρα πολλοί εξαντλημένοι από την πείνα ασθενείς. Δεν περιγράφονται οι εικόνες τις οποίες αναγκάζομαι να βλέπω! Δεν πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για σκελετούς με ξηρό, φρικτό χρώμα δέρματος. Η συνείδησή τους δεν είναι διαυγής, μοιάζουν με κουτούς και καθυστερημένους. Με πλήρη έλλειψη δυνάμεων. Σήμερα δέχτηκα έναν τέτοιο, ήρθε μόνος του, και μετά από δυο ώρες πέθανε». 23 Δεκεμβρίου 1941. Γιατρός νοσοκομείου του Λένινγκραντ, Κλάβντια Ναούμοβνα.
«Το πρωί πήγα στη δουλειά, έτρεμαν τα πόδια μου. Στο νοσοκομείο είχε πολλή δουλειά...Με το που ήρθα σωριάστηκα στο κρεβάτι. Σβήνει η θέληση να ζήσω. Πονάει η καρδιά. Λες να μην τα καταφέρω ...; Στους δρόμους περιφέρονται άνθρωποι με κουβάδες για να βρουν νερό. Στα περισσότερα σπίτια δεν υπάρχει νερό, οι σωλήνες πάγωσαν. Εμείς ευτυχώς έχουμε συχνά νερό, ενώ τώρα, και ηλεκτρικό. Γράμματα δεν έχω από κανέναν. Χιονίζει. Θα πεθάνουμε όλοι και θα μας πλακώσει το χιόνι». 6 Ιανουαρίου 1942. Καλλιτέχνιδα, ιδρυτής του πρώτου σοβιετικού Θεάτρου Μαριονέτας, Λιουμπόβ Σαπόρινα.

 4. Όταν ο ουρανός έβρεχε βόμβες και παρτιτούρες

Η πολιορκία του Λένινγκραντ, μιας από τις πόλεις - σύμβολα στη μάχη της Ρωσίας κατά του Ναζισμού, έχει μείνει στην ιστορία ως η Πολιορκία των 900 ημερών (Σεπτέμβριο του 1941 έως τον Ιανουάριο του 1944). Οι συνθήκες υπό τις οποίες οι Ρώσοι πολιορκημένοι ζούσαν την περίοδο αυτή, δύσκολα μπορεί να περιγραφεί. Πρώτιστο μέλημα ήταν η εμψύχωση τους, όσο και εκείνων που πολεμούσαν για να κρατήσουν την πόλη. Έτσι τέθηκε σε εφαρμογή η «Επιχείρηση Μπουρίνι». Στόχος, η διεξαγωγή συναυλίας!
Από τις 9 Μαρτίου 1942, ο μαέστρος Καρλ Ελίασμπεργκ ανασυγκρότησε τη διαλυμένη από τους κακουχίες που βίωναν οι μουσικοί, Ορχήστρα Ραδιοφωνίας του Λένινγκραντ. Στους στρατιώτες που ήταν μουσικοί δόθηκε εντολή αν εγκαταλείψουν το μέτωπο και να δηλώσουν συμμετοχή την ορχήστρα. Το επόμενο στάδιο της επιχείρησης ήταν πιο δύσκολο.

Τον Ιούνιο 1942 ένα αεροσκάφος έσπασε τον αεροπορικό αποκλεισμό και κατάφερε να πετάξει έναν σάκο που περιείχε την παρτιτούρα. Οι πρόβες ξεκίνησαν και συνεχίστηκαν παρά την προφανή αδυναμία των μουσικών. Ωστόσο, όπως έχει αναφερθεί, οι κάτοικοι του Λένινγκραντ διέθεσαν επιπλέον μερίδες από το συσσίτιο στους μουσικούς για να ανακτήσουν δυνάμεις.
Η συναυλία δόθηκε στις 9 Αυγούστου 1942. Η αίθουσα της Φιλαρμονικής πλημμύρισε από κόσμο. Λίγο νωρίτερα είχαν εκτοξευθεί 3.000 οβίδες κατά θέσεων του γερμανικού πυροβολικού ώστε να εξασφαλισθεί η σιγή του κατά τη κατά την εκτέλεση του έργου και φυσικά να μην διακοπή. Η συναυλία αναμεταδόθηκε σε όλη την πόλη από μεγάφωνα.
Όπως είπε αργότερα ο συνθέτης αναφερόμενος σε αυτό το έργο: «Δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω αυτή τη μουσική…Μπορεί να έχει μέσα της τα δάκρυα της μητέρας μου ή ακόμη αυτό το αίσθημα που γεννιέται όταν το πένθος είναι τόσο μεγάλο, και τα δάκρυα τελειώνουν πια».

 5. Οι Γερμανοί κατά τη ζοφερή Μάχη του Στάλινγρκραντ

Στο ίδιο αφιέρωμα για τα 70 χρόνια της Μεγάλη Νίκης, το Ρωσία Πέρα από τα Πρωτοσέλιδα φέρνει στο φως γράμματα και σημειώσεις από τα ημερολόγια Γερμανών στρατιωτών που πολιορκούσαν το Στάλινγκραντ αλλά και Ρώσων αμάχων πολιορκημένων στο Λένινγκραντ:
«... Το Στάλινγκραντ είναι η κόλαση επί της γης, ένα Βερντέν, ένα κόκκινο Βερντέν, με νέα όπλα. Επιτιθέμεθα καθημερινά. Αν το πρωί καταφέρνουμε να καταλάβουμε 20 μέτρα, το βράδυ οι Ρώσοι μας γυρίζουν πίσω ...». Από το γράμμα του δεκανέα Βάλτερ Όπερμαν στον αδερφό του, στρατιωτικό ταχυδρομείο 44111, 18.11.1942.

«... 19 Νοεμβρίου. Αν χάσουμε αυτό τον πόλεμο, θα μας εκδικηθούν για όλα όσα κάναμε. Χιλιάδες Ρώσοι και Εβραίοι εκτελέστηκαν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους στο Κίεβο και στο Χάρκοβο. Είναι απλά απίστευτο. Ακριβώς γι’ αυτό όμως πρέπει να κάνουμε κάθε προσπάθεια για να κερδίσουμε τον πόλεμο». Από το γράμμα του οπλίτη Ότο Ζέχτιγκ, 1ος λόχος του 1ου τάγματος, του 227ου συντάγματος πεζικού της 100ης μεραρχίας ελαφρού πεζικού, στη Χέτι Καμίνσκι, στρ. ταχυδρ. 10521 B, 29.12.1942.
«... 15 Ιανουαρίου ... Στο τάγμα μας, μόνο τις τελευταίες δυο ημέρες, χάσαμε νεκρούς, τραυματίες και από κρυοπαγήματα 60 άντρες, πάνω από 30 το έσκασαν, πυρομαχικά είχαν μείνει μόνο ως το βράδυ, οι στρατιώτες επί τρεις ημέρες δεν είχαν φάει απολύτως τίποτα, σε πολλούς από αυτούς είχαν παγώσει τα πόδια. Ενώπιόν μας πλανιόταν το ερώτημα: Τι κάνουμε; Στις 10 Ιανουαρίου το πρωί διαβάσαμε το φυλλάδιο στο οποίο υπήρχε το τελεσίγραφο. Αυτό, δεν μπορούσε να μην επηρεάσει την απόφασή μας. Αποφασίσαμε να παραδοθούμε προκειμένου να σώσουμε τη ζωή των στρατιωτών μας ...». Από τις μαρτυρίες του αιχμάλωτου λοχαγού Κουρτ Μάντελχεμ, 2ο τάγμα του 518ου συντάγματος της 295ης μεραρχίας πεζικού, και του υπασπιστή του ανθυπολοχαγού Καρλ Γκότσαλτ, 15.01.1943.
Η μάχη του Στάλινγκραντ έχει χαρακτηριστεί ως η ζοφερότερη μάχη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αφού ήταν η πιο αιματηρή συμπλοκή στην ιστορία της ανθρωπότητας με τον αριθμό των νεκρών εκατέρωθεν να υπερβαίνει το 1,5 εκατ. Έμεινε όμως στην ιστορία και ως η σκληρότερη Μάχη των Πόλεων με τη διαρκή αντιπαράθεση των ελεύθερων σκοπευτών και τους κατακτητές να δίνουν μάχη ακόμη και για την κατάληψη ενός οικοδομικού τετραγώνου.


 



 


 

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΕΙΣ

Πλούσια αγωνιστική Κυριακή ας ξεκινήσω λοιπόν από τον 2ο γύρο του Κυπέλλου Αττικής.
Πρόκριση με σκορ 2.5-1.5 για τον Ιστορικό εις βάρος της Στρατηγικής Υπεροχής Κηφισιάς.
Η ομάδα με τα υψηλότερα ελο (Πανιώνιος) επικράτησε στην αναμέτρηση και η απουσία του Αντώνη διευκόλυνε αρκετά τα πράγματα.
Για εμάς αγωνίστηκαν κατά σειρά Κοφίδης, Νανόπουλος,Πουλίδης,Στούμπου νικήσαμε στις 1-3 ήττα στην 2η και ισοπαλία η Ελένη.

Φετινός μας στόχος η συμμετοχή μας στο final four Αττικής, αν η κλήρωση δεν μας γυρίσει τελείως την πλάτη, θα είμαστε με βάση την δυναμικότητα μας παρόντες.

Στο Κύπελλο Παμπαίδων είχαμε δύο νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια για τον 2ο γύρο.
Με τον ΑΣΟΠ Δία 3-1 για τον Α' όμιλο και την ΣΜΣ Ελευσίνας 3-1 για τον Β΄.
Επειδή αναφερόμαστε, δικαιολογήμένα, αρκετές φορές στις συγκεκριμένες ομάδες απλά θα προσθέσω ότι και οι δύο μπορούν να τερματίσουν φέτος αντίστοιχα στην πρώτη τριάδα.

Στο Παίδων με αντίπαλο την ΠΣ Περιστερίου ηττηθήκαμε φυσιολογικά 3.5-0.5 αλλά ο συγκεκριμένος αντίπαλος δεν αποτελεί μέτρο σύγκρισης για πολλούς λόγους.

Καλή εβδομάδα

ΟΛΙΓΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Στο Κύπελλο η μεγάλη ομάδα πέρασε τον πρώτο γύρο άνευ αγώνα, ανεξάρτητα  όμως της εύθυμης προσέγγισης αναφορικά με τον πρώτο γύρο,  την επόμενη Κυριακή  πρέπει να αγωνιστούμε εντός έδρας με την Στρατηγική Υπεροχή Κηφησιάς (η κλήρωση 'έχει γούστο).


Οι νεανικές ομάδες κέρδισαν και οι τρείς. Οι 14ρηδες  τον ΑΟ Λεοντείου και οι 10ρηδες Καλλιθέα και Ένωση Σπάρτης αντίστοιχα. Τα δύσκολα όμως είναι μπροστά.

Ο Νίκος Καμπάνης κυκλοφόρησε το νέο του βιβλίο και του εύχομαι να ξεπεράσει σε ανταπόκριση κάθε προσδοκία του.

Για να βρεθούμε στο κλίμα της Α΄ Εθνικής το παρακάτω video από το φετινό ΑΕΡΟΦΛΟΤ στην Μόσχα όπου στα πρώτα τραπέζια αγωνίζεται ο ένας εκ των δύο κοινοτικών μας. Επίσης αρκετοί γονείς έχουν και την δυνατότητα να δουν πως διεξάγονται τέτοιου βεληνεκούς μεγάλα τουρνουά.

 

ΥΓ. Την Κυριακή τι θα κάνεις Αντώνη?

Και στο τέλος κερδίζει η Ζέτα...

Όσοι παρακολουθούν ποδόσφαιρο θα καταλάβουν ασφαλώς την γνωστή φράση που στην περίπτωση της Ζέτας ταιριάζει απόλυτα.
Για το επίπεδο των αγώνων και ειδικότερα για τις παρτίδες όλων των αθλητών μας θα αφήσω τον Αντώνη να τις παρουσιάσει σε προσεχή ανάρτηση.

Σε επίπεδο αποτελεσμάτων όμως η πρωτιά της Ζέτας ασφαλώς είναι συνέχεια της επιτυχούς παρουσίας της στα Σχολικά μία εβδομάδα νωρίτερα αλλά και της Μάρως που σίγουρα μπορούσε να πλασαριστεί στις πρώτες θέσεις.
Τα συγχαρητήρια όλου του τμήματος στην μικρή αθλήτρια,στους γονείς της και τον προπονητή της για την κατάκτηση της πρωτιάς ως αποτέλεσμα συστηματικής και υπομονετικής δουλειάς.

Από τις τελικές βαθμολογίες σε όλες τις κατηγορίες ξεχώρισε η παλικαρίσια πρόκριση του Ροδόλφου σε μια κατηγορία που ήταν ο μικρότερος ηλικιακά, σπουδαίες εμφανίσεις για τους Νίκο. Αλέξανδρο,Δημήτρη,Κωνσταντίνο και έτερο Νικόλαο. Στις λεπτομέρειες χάθηκε πιθανόν ακόμα μια πρόκριση.

Οι Κων/νος και Γιώργος νομίζω τα πήγαν επίσης καλά στην κατηγορία κάτω των 8, οι Σωτήρης, Αλεξίου και Γλυτσός μπορούσαν καλύτερα ενώ θετική εμφάνιση έκανε ο Κων/νος στη ίδια κατηγορία.Ο Ορέστης μάλλον τα χάλασε στον τελευταίο γύρο.

Όπως ανέφερα νωρίτερα θα περιμένω αναλυτική παρουσίαση από τον Αντώνη.

Στα αγωνιστικά ,μας την επόμενη Κυριακή ξεκινά μια τελευταία σειρά αγώνων με τα παιδικά κύπελλα και το κύπελλο Αττικής που φέτος θα δώσουμε το αγωνιστικό παρόν.
Προγραμματίζουμε ένα τουρνουά rapid μέσα στον Μαίο για τις μικρές κατηγορίες.

Η πρώτη ομάδα έχει περάσει στο τελικό στάδιο προετοιμασίας για την Α΄ όπου θα οριστικοποιηθούν οι ξένοι της ομάδας (ήδη η μια θέση έχει καλυφθεί) όπως επίσης και το τελικό σχήμα της ομάδας που φιλοδοξεί κα φέτος να υπερσπιστεί την περσινή της επιτυχία. 

Deja vu για τον Ροδόλφο

Η φράση "keep calm and play chess" στο φανελάκι του Ροδόλφου ήχησε, πολύ δυνατά αυτή την φορά. Ο ένατος γύρος στο Πανελλήνιο Σχολικό στην 3η δημοτικού βρήκε νικητή και τροπαιούχο τον Ροδόλφο Σταματίου.
Μια πανάξια πεντακάθαρη επικράτηση που ο "μικρός" είχε πλησιάσει αρκετές φορές πρόσφατα για να υλοποιήσει τελικά σε αυτή την διοργάνωση.
Με δύο κύρια στοιχεία στο παιχνίδι του,την άριστη ψυχολογία και την πολύ καλή προετοιμασία του καθ' όλη την χρονιά. σκαρφάλωσε στο βάθρο επιστρέφωντας στην Νέα Σμύρνη με το Κύπελλο του Πρωταθλητή.
Έχω πολλές φορές επαναλάβει στο παρελθόν ότι το Σχολικό σκάκι έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά και δεν μπορεί να συγκριθεί με το αγωνιστικό αλλά κάθε τέτοια επιτυχία όπως αυτή του Ροδόλφου είναι πάντοτε ιδιαίτερα σημαντική γιατί επιτυγχάνεται κάτω από δύσκολες συνθήκες με μεγάλο ανταγωνισμό.
Η μερίδα του λέοντος των συγχαρητηρίων ανήκει πρωτίστως στους γονείς του που επέλεξαν το σκάκι και υποστηρίζουν ολόψυχα αυτή την προσπάθεια.
Στον ίδιο τον Ροδόλφο φυσικά για την συστηματική δουλειά του και εν΄τέλει στον προπονητή του τον Αντώνη Ξυλογιαννόπουλο.
Στο ίδο πνεύμα σπουδαία και η επιτυχία της Ζέτας με την κατάκτηση του δεύτερου μεταλίου επίσης στην 3η δημοτικού στα κορίτσια, καθώς η Ζέτα όπως και η Μάρω ανήκουν στον πολύ ισχυρό τμήμα της συγκεκριμένης κατηγορίας.
Η πολυπρόσωπη αποστολή από την Νέα Σμύρνη ειδικά από το τμήμα του Πανιωνίου αγωνίστηκε ολόψυχα για το καλύτερο δυνατό που συνοδεύτηκε πολλές φορές από στεναχώρια, απογοήτευση αλλά και πανηγυρισμούς.
Όλα τα παιδιά: ο Κων/νος ο Γιώργος ο αδελφός του επίσης Κων/νος η Μάρω, η Ζέτα, ο Νικόλας,
ο Σωτήρης,ο Παύλος,ο Σπύρος ο Στάθης ο Δημήτρης ο Ορέστης και η Κατερίνα κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια όπως σίγουρα είχαν κάνει και στους προκριματικούς όλοι οι μικροί αθλητές που συμμετείχαν.
Αν κάποιο μήνυμα πρέπει να φτάσει ξεκάθαρα είναι ότι ο Πρωταθλητισμός ξεκινά εκεί που το ταλέντο συναντά την σκληρή δουλειά.
Αυτή είναι η μόνη διαδρομή που οδηγεί σε επιτυχίες σε οποιοδήποτε πεδίο, τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.
Ελπίζω αυτό να το κρατήσουμε όλοι καλά στο μυαλό μας, γονείς και προπονητές κυρίώς όμως οι αθλητές.

Ο Λάμπρος που φέτος αγωνίζεται με τα χρώματα του Πανιωνίου κατέλαβε επίσης την πρώτη θέση στην Β΄ Γυμνασίου αλλά για έναν αθλητή κοντά στο 2300 διεθνές ποιά άλλη θέση θα υπήρχε...

Οι μικροί ρίχνονται από την Τρίτη του Πάσχα στα Προκριματικά Αττικής ενόψει των Τελικών που θα διεξαχθούν και φέτος στο Ρίο όπως άλλωστε και η Α' Εθνική.

Οι μέρες που μεσολαβούν είναι μια καλή ευκαιρία για ξεκούραση με τους αγαπημένους μας ανθρώπους δίπλα μας, με υγεία και χαρά σας ευχόμαστε Καλό Πάσχα, και Καλή Ανάσταση.  


ΥΓ. Σπουδαία εμφάνιση για το 3ο Νέας Σμύρνης στο ομαδικό που κατετάγη τέταρτο ΄χάνοτας μία ΄θέση στο βάθρο λόγω κριτηρίων.

Το τελευταίο αντίο

Έχει περάσει μια εδομάδα από την απώλεια του πατέρα μου.
Το διήμερο που διεξάγονταν οι Τελικοί Σχολικί αγώνες βίωνα ένα διαφορετικό συναίσθημα σε ένα άλλο "άνισο" αγώνα.
Στο παρελθόν δεν έχω προβάλει από το blog ποτέ ένα τόσο προσωπικό μου θέμα.
Κατ' εξαίρεση το κάνω σήμερα στην μνήμη του αγαπημένου μου πατέρα γιατί είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την σκακιστική διαδρομή που ακολουθώ όλα αυτά τα χρόνια και όχι μόνο.

Με δική του πρωτοβουλία με συνόδευσε ένα απόγευμα στην Εστία Νέας Σμύρνης στον τρίτο όροφο όπου ακόμα στεγάζεται και σήμερα το σκακιστικό τμήμα για να γνωρίσω έναν καινούριο κόσμο. Ο πατέρας μου γνώριζε τα βασικά στο σκάκι άλλα ήταν φανατικός φίλος και παίχτης του μπρίτζ στα τραπέζια της Εστίας στον 2ο όροφο.

Από εκείνο το σκακιστικό απόγευμα ως προέφηβος εισήλθα στον σκακιστικό χώρο, και έμελε να είναι καθοριστικό για την μετέπειτα διαδρομή μου.  
Αγωνίστηκα ώς έφηβος στην Εστία και είχα την τύχη να γνωρίσω μία ομάδα ωραίων ανθρώπων πολύ μεγαλύτεροι από εμένα τότε , τους Αλεξανδράκη, Κουλούρη, Χρονάκη φυσικά τον Μάκη Ευθυμίου και πολλούς άλλους (αργότερα και τον Νίκο Καμπάνη).
Με την ομάδα της Εστίας ταξίδεψα για αγώνες στην επαρχία και διατηρώ μέχρι σήμερα πολύ όμορφες εικόνες αργότερα με προτροπή του Κοσμά Κέφαλου μεταγράφικα στην Ικαρία λόγω καταγωγής της μητέρας μου για να συνεχίστει αυτή η ωραία διαδρομή με τους Ξενάκη, Κουκουφίκη,Στυλιανουδάκη, τον Γιώργο Φάκαρο αγωνιζόμενοι ακόμα και στους Πανικάριους αγώνες που διεξάγονταν κάθε καλοκαίρι στο νησί.
Στη συνέχεια για μια αρκετά μεγάλη περίοδο αποσύρθηκα εντελώς από το Σκάκι και επανήλθα στην Εστία με την επάνοδο μου στην Αθήνα από την Ικαρία.

Τα υπόλοιπα αρκετοί τα γνωρίζουν εδώ στα Κυανέρυθρα την τελευταία δεκαετία.

Όσα έζησα και ζω μέχρι σήμερα, όλος αυτός ο υπέροχος κόσμος οφείλονται εν ολίγοις στον πατέρα μου και για μένα είναι η καλύτερη στιγμή για να το μνημονέυσω.

Ολοκληρώνοντας εύχομαι όλα τα παιδιά που ασχολούνται και αγαπούν το σκάκι ακόμα και εκείνα που σήμερα δεν είναι  τόσο κοντά στο άθλημα να μην ξεχνούν ποτέ τα πρώτα τους βήματα που οφείλονται στην ανιδιοτελή αγάπη και φροντίδα των γονιών τους.


ΥΓ1. Αφιερώνω το κείμενο σε όλους όσους αγαπήσαμε και δεν είναι πλέον κοντά μας με την φυσική τους παρουσία, αλλά μας ακολουθούν ψυχικά και πνευματικά, θα βρίσκονται πάντοτε δίπλα μας. 
ΥΓ2. Εις μνήμη όλων των Σκακιστών που γνωρίσαμε και μας συντρόφεψαν.
 ΥΓ3. Εμείς θα τα ξαναπούμε από την Ερέτρια

Ο Άγιος Κήρυκος, λίγο πιο πάνω από την μεγάλη εκκλησία αριστερά στην φώτο βρίσκεται ως σημείο αναφοράς το πατρικό μου σπίτι.