Χάτσικο

Ο Χάτσικο (στα ιαπωνικά: ハチ公), γνωστός και ως Chuken Hachiko (忠犬ハチ公, ο πιστός Χάτσικο) ήταν ένας λευκός σκύλος ράτσας Ακίτα ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου το 1923, στην πόλη Οντάτε της Ιαπωνίας. Έγινε διάσημος για την αξιοθαύμαστη αφοσίωση στον κύριό του, στον οποίο έμεινε πιστός για όλη του την ζωή.

Η ζωή του                                                                  Χάτσικο 

 

Τον Ιανουάριο 1924, ο Χιντεσάμπουρο Ουένο, ενας καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τόκιο, υιοθετεί ένα λευκό κουτάβι Ακίτα ηλικίας δύο περίπου μηνών το οποίο ονομάζει Χάτσικο (σημαίνει κυριολεκτικά: ο όγδοος ευοίωνος πρίγκηπας). Ο καθηγητής ζούσε μοναχικά στα περίχωρα του Τόκιο και μεγάλωσε τον Χάτσικο σαν πραγματικό φίλο και σύντροφο. Ήταν πραγματικά αχώριστοι και καθημερινά περπατούσαν μαζί μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπούγια, όπου ο καθηγητής έπαιρνε το τρένο για να πάει στο πανεπιστήμιο. Ο Χάτσικο πήγαινε κατόπιν σπίτι αλλά το απόγευμα ξαναγύριζε στον σταθμό, όπου περίμενε την επιστροφή του κύριού του. Τον Μαϊο του 1925 ο Χάτσικο συνόδευσε όπως πάντα τον καθηγητή στον σταθμό του τρένου και γύρισε σπίτι. Ο καθηγητής όμως δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά στον σταθμό γιατί κατά την διάρκεια μιας διάλεξης στο πανεπιστήμιο έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε. Ο Χάτσικο              ξαναγύρισε στον σταθμό, περιμένοντας στο ίδιο σημείο τον κύριό του κάθε μέρα, για το υπόλοιπο της ζωής του.

Αναγνώριση

Το 1925, ένας μαθητής του Ουένο ο οποίος ήταν ειδικός στα σκυλιά Ακίτα, αναγνώρισε τον μεγαλόσωμο σκύλο. Παρατήρησε δε, πως ο Χάτσικο περίμενε στον σταθμό κοιτάζοντας τα τρένα μέχρι να βγει και ο τελευταίος επιβάτης και ρωτώντας τους περαστικούς και τους θαμώνες του σταθμού οι οποίοι τον ταϊζαν, έμαθε για τον λόγο της αναμονής του. Λίγο καιρό μετά, δημοσίευσε μια εργασία για τα Ακίτα, την μεγαλύτερη από τις επτά ιαπωνικές φυλές τύπου Spitz (Σπίτζ), η οποία αριθμούσε τότε μόνο τριάντα καθαρόαιμα σκυλιά: ένα από αυτά ήταν και ο Χάτσικο. Ο μαθητής αυτός ερχόταν συχνά στον σταθμό για να δει τον Χάτσικο και έγραψε πολυάριθμα άρθρα σε τοπικές εφημερίδες, εξυμνώντας την αφοσίωση του λευκού Ακίτα. Ένα από αυτά τα άρθρα δημοσιεύτηκε σε μια εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας και ο Χάτσικο γίνεται σύντομα διάσημος. Οι Ιάπωνες εντυπωσιάζονται, ενώ γονείς και δάσκαλοι χρησιμοποιούν τον Χάτσικο σαν παράδειγμα ύψιστης αφοσίωσης και πίστης στην οικογένεια.

Ο τάφος του Χιντεσάμπουρο Ουένο, ιδιοκτήτη του Χάτσικο. Διακρίνεται το Σότομπα (αναθηματική πλάκα) του τάφου του Ουένο, ενώ στο πρώτο πλάνο βρίσκεται το Σότομπα του Χάτσικο. Οι δυο ταφικές στήλες είναι κοντά έτσι ώστε σύμφωνα με το Ιαπωνικό έθιμο να μείνουν αιώνια αχώριστοι.

Τελικά, ο Χάτσικο χαρακτηρίστηκε σαν ζωντανός θρύλος και ένας διάσημος γλύπτης φιλοτέχνησε ένα μπρούτζινο άγαλμα που τον απεικονίζει καθιστό, να περιμένει το αφεντικό του. Το άγαλμα αυτό τοποθετήθηκε σε μια έξοδο του σταθμού της Σιμπούγια, ενώ στα αποκαλυπτήρια ήταν παρών και ο ίδιος ο Χάτσικο. Η ιστορία του έγινε η αιτία της αναθέρμανσης του ενδιαφέροντος των Ιαπώνων για τους σκύλους Ακίτα, τους οποίους περιγράφουν ως "θαρραλέους σαν σαμουράι αλλά συνάμα τρυφερούς σαν γατάκια, με μεταξένια καρδιά αλλά και αλύγιστους σαν ατσάλι".

Θάνατος

Ο σταθμός της Σιμπούγια την δεκαετία του '30.

Στις 8 Μαρτίου 1935, περαστικοί βρήκαν τον Χάτσικο πεθαμένο σε ένα δρομάκι κοντά στον σταθμό της Σιμπούγια. Όταν το νέο του θανάτου του έγινε γνωστό, ο σταθμός και το άγαλμά του κυριολεκτικά κατακλύστηκαν από κόσμο και λουλούδια. Τα αίτια του θανάτου του έγιναν αφορμή για πολλές συζητήσεις και διαδόσεις. Αρχικά, είχαν βρεί στο στομάχι του τέσσερα γιακιτόρι (σουβλάκια ιαπωνικού τύπου) αλλά απέκλεισαν την πιθανότητα θανάτου του από αυτά, αφού δεν βρήκαν αποδείξεις πως τα ξύλινα σουβλάκια έβλαψαν το στομάχι του. Ακόμη, ανακάλυψαν πως ο Χάτσικο είχε φιλαρίαση, μία ασθένεια που προκαλείται από παράσιτα αν ο σκύλος δεν λαμβάνει προληπτική αντιπαρασιτική αγωγή. Μόλις τον Μάρτιο του 2011, επιστήμονες ανακάλυψαν πως ο κύριος λόγος θανάτου του ήταν ο καρκίνος ο οποίος ήταν σε προχωρημένο (τελικό) στάδιο και είχε εξαπλωθεί από τους πνεύμονες μέχρι την καρδιά του. Τα όργανα του Χάτσικο διατηρούνται στη φορμόλη στο ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου του Τόκιο δίπλα σε μία προτομή του ιδιοκτήτη του.

Το σύμβολο

Στο ακριβές σημείο όπου ο Χάτσικο περίμενε τον κύριό του έχουν τοποθετηθεί τέσσερις μπρούτζινες πατούσες σκύλου και ένα κείμενο στα Ιαπωνικά που αναφέρεται στην αφοσίωσή του. Η είσοδος του σταθμού της Σιμπούγια όπου βρίσκεται το άγαλμά του ονομάζεται Χάτσικο-γκούτσι - "η είσοδος του Χάτσικο" και αποτελεί δημοφιλές σημείο συνάντησης για εκατομμύρια Ιάπωνες. Η μικροσκοπική πλατεία όπου βρίσκεται το άγαλμά του οριοθετεί το μοναδικό "Shibuya Crossing" (το σταυροδρόμι της Σιμπούγια), το οποίο θεωρείται το πιο πολυσύχναστο σταυροδρόμι παγκοσμίως (εκτιμάται ότι στο συγκεκριμένο σημείο η κίνηση των πεζών σε ώρα αιχμής είναι 1000 άτομα ανα λεπτό, με μέσο όρο καθημερινά 500 άτομα ανα λεπτό, ενώ υπολογίζεται πως οι διαβάτες είναι γύρω στα 2,5 εκατομμύρια καθημερινά). Ένα όμοιο μπρούτζινο άγαλμα τοποθετήθηκε και στο Οντάτε, γενέτειρα του Χάτσικο, αλλά και στην είσοδο του μουσείου Ακίτα της περιοχής. Από τότε, ο πιστός Χάτσικο αποτελεί εθνικό σύμβολο αφοσίωσης για το Ιαπωνικό έθνος. Κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου πραγματοποιείται μια σεμνή τελετή στον σταθμό της Σιμπούγια και εκατοντάδες Ιάπωνες έρχονται για να τιμήσουν την μνήμη του και την θρυλική αφοσίωση που έδειξε σε όλη του την ζωή.
Σήμερα, ο Χάτσικο βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Εθνικό μουσείο φυσικής ιστορίας και επιστημών του Τόκιο.

ΥΓ. Η έννοια της αφοσίωσης και της πίστης είναι ιδιαίτερα έντονη στους Ιάπωνες εμείς από την άλλη έχουμε ιδιαίτερα έντονη την έννοια της "πάρτης" μας  και φυσικά σε ότι άλλο περιστρέφεται γύρω από τον εγώ μας.

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ-ΑΕΚ Ένας διαφορετικός αγώνας

Σε όποιο άθλημα και αν συναντήσουμε την ΑΕΚ θα υπάρχει ένταση και αντιπαλότητα προεξέχοντος του ποδοσφαίρου.  Στο Σκάκι δεν ισχύει αυτό, άλλωστε ίσως αυτή  η περίπτωση να αποτελεί και τη μοναδική εξαίρεση. 

Την Κυριακή είχαμε την χαρά να φιλοξενήσουμε την ομάδα της ΑΕΚ στην κατηγορία κάτω των οκτώ συνοδευόμενη από τον Χρήστο Πιλάλη  μετά του υιού του Ερνέστου που αγωνίζοταν.

Το τελικό 1,5-1,5 ανάμεσα στις δύο ομάδες μάλλον δεν άφησε καμία ευχαριστημένη αφού μας απομάκρυνε από τις πρώτες θέσεις  αλλά σίγουρα άφησε ευχαριστημένους τους μικρούς αθλητές για το όμορφο σκακιστικό πρωινό τους.

Στην άλλη αναμέτρηση του Νεανικού επικρατήσαμε των Τριών Αστέρων με 3-2,5 και θα ολοκληρώσουμε την επόμενη Κυριακή τους αγώνες μας στον θεσμό έχοντας κερδίσει ελπίζω εμπειρίες.

Όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες εμείς στον Πανιώνιο συνδυάζουμε το Σκάκι μετά της Κολυμβήσεως συζητώντας και ολίγο για τις επερχόμενες εκλογές στην ΕΣΟ

 Καλή Εβδομάδα και χαμογελάτε  γιατί ο Πρωθυπουργός μας ανακοίνωσε ότι περνάμε τον κάβο μόνο που ξέχασε να μας πει ποιόν από όλους μιάς και το Αιγαίο έχει πολλούς

 

 

 

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΣΟ

Πάντα θα υπάρχουν στρατόπεδα,συνήθως πρέπει να διαλέξεις, δύσκολο να παραμείνεις μετέωρος και επιζήμιο να είσαι αδιάφορος.

ΝΕΑΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

Την πρώτη μας νίκη, ελπίζω όχι και τελευταία καταγράψαμε την Κυριακή εις βάρος του Χαλανδρίου με το περίεργο αποτέλεσμα 3-0,5.


Εμείς με την γνωστή κενή σκακιέρα, ενώ το Χαλάνδρι αντίστοιχα με δύο κενές στις κορασίδες.
Δεν είναι ωραία εικόνα ομάδων να αγωνίζονται με μισή σύνθεση γι΄αυτό και δεν αντέχει ιδιαίτερο σχολιασμό ο αγώνας πόσο μάλλον το αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερα ευχάριστη η παρουσία του Στέλιου Κολιδά και του πατέρα του αφού ο μικρός έχει μετακινηθεί στο Χαλάνδρι λόγω διαμόνης του στην ομώνυμη περιοχή.

Οι οκτάρηδες επίσης με κενή επεκράτησαν με 1,5-1 της ομάδας των Αχαρνών με νίκες των Στέλιου και Διόνυσου.

Ως επίλογο στέλνω χαιρετισμούς στον φίλο Στάυρο Πανταζόπουλο που την προηγούμενη εβδομάδα έφυγε για Λονδίνο όπου συνεχίζει τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην Νομική.

Η ομάδας έχει το προνόμιο να πλαισιώνεται από εξαιρετικά παιδιά που διακρίνονται στις επιστήμες τους.
Ο Σταύρος είναι ένα από αυτά, αγωνιστικά στήριξε το τμήμα με πολλούς τρόπους και έχει συμβάλει αποφασιστικά στις πορεία μας όλα αυτά τα χρόνια.
Καλή του επιτυχία λοιπόν και περιμένουμε να τον ξαναδούμε σύντομα

Καλό μήνα

LOCO IN ACAPULCO

Η δεύτερη αγωνιστική με αντίπαλο το γειτονικό Παγκράτι στο Νεανικό Αττικής δεν μας επεφύλαξε καμία έκπληξη.
Ζευγαρώσαμε τις ήττες μας με 3,5-2 απόλυτα φυσιολογικά με κενή και αυτή τη φορά την σκακιέρα στις κορασίδες κάτω των 14.

Ανεξάρτητα από αυτό το γεγονός η ομάδα ως σύνολο φαίνεται ότι δεν έχει βενζίνη στο ντεπόζιτο και προφανώς η καλή εμφάνιση δύο ή τριών αθλητών δεν αρκεί για να πετύχουμε κάτι περισσότερο.


Περιοριζόμαστε λοιπόν στην συμμετοχή μας που θα συνδυαστεί ελπίζω με κάποιες καλές παρτίδες.


Στους 8άρηδες τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα στην πρώτη αγωνιστική με αντίπαλο την Σκακιστκή Επικοινωνία.
Από λάθη των δικών παιδιών τελικά ηττηθήκαμε 2-1, νομίζω όμως ότι σε αυτό το επίπεδο το σκάκι είναι περισσότερο παιχνίδι λαθών όπου κερδίζει αυτός που κάνει τα λιγότερα, ή το προτελευταίο λάθος όπως είχε πει κάποιος. 

Η λέσχη μας λειτουργεί πλέον κανονικά με προπονήσεις σχεδόν ολόκληρη την εβδομάδα  απογεύματινές ώρες Τρίτη 18.30-20.00 Τετάρτη 18.00-20.00, Πέμπτη 18.00-19.00 Παρασκευή 19.30-21.30 και Σάββατο 13.30-14.30 φυσικά τα τμήματα έχουν διαμορφωθεί ανάλογα την δυναμικότητα των παιδιών.

 Το τραγούδι  των Four Tops από την δεκαετία του 80 Loco in Acapulco γράφτηκε το 1988  από τους Phil Collins, Lamont Dozzier για τις ανάγκες της ταινίας Buster όπου πρωταγωνιστούσε ο ίδιος ο Phil Collins και το αφιερώνω στην τριάδα που συνοδεύει ο κ. Αλεξίου

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΣΟ 2013

Έχω συμμετάσχει σχεδόν σε όλες τις συνελεύσεις της ΕΣΟ τα τελευταία χρόνια και πάντα με καλή πίστη και σε πνεύμα ενότητας υπερψήφιζα τον προυπολογισμό της γιατί δεν είχα καμία διάθεση αντιπαράθεσης ούτε και επιθυμούσα την εμπλοκή μου με οποιοδήποτε τρόπο στην διοικητικά δρώμενα της ΕΣΟ.

Φέτος για πρώτη φορά στην συνέλευση που πραγματοποιήθηκε ψήφισα λευκό.
Εξακολουθώ να μην έχω διάθεση αντιπαράθεσης με το παρών συμβούλιο και η στάση μου αυτή δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως στάση αντιπολίτευσης.
Άλλωστε δεν τοποθετήθηκα στην αίθουσα για να εξηγήσω τους λόγους αφού έχω την αίσθηση ότι απλώς θα κατέγραφα ακόμα ένα μονόλογο.

Από αυτό όμως το βήμα επιθυμώ να δώσω μιά σύντομη εξήγηση.

Ο φετινός προυπολογισμός που υπερψηφίστηκε είναι μη υλοποιήσιμος, μη εκτελέσιμος όχι κατά  δική μου δήλωση αλλά κατά την ακέραιη τοποθέτηση του ίδιου του Προέδρου.
Είναι ενα προυπολογισμός "ευχετήρια κάρτα" που στοχεύει στη παροχημένη διοικητική αντίληψη περασμένων ετών  "να ζητήσω 10 για να πάρω 5" βεβαίως κατά ρεαλιστική διαπίστωση  πάλι του Προέδρου ο οποίος είναι ιδιαίτερα ευφυής και έμπειρος ούτε το 50% αυτού του Πρυπολογισμού δεν θα είναι πραγματοποιήσιμο.

Δηλαδή εγώ έπρεπε να ψηφίσω έναν Προυπολογισμό "φάντασμα".
Η δική μου εμπειρία τόσο από τις οικονομικές σπουδές μου όσο και την επαγγελματική μου δραστηριότητα με έχει διδάξει ότι οι Προυπολογισμοί είναι εργαλεία διοίκησης, είναι στην ουσία η κατά το δυνατόν καλύτερη απεικόνιση της πραγματικότητας και των δράσεων που απαιτούνται για να επιτευχθούν οι στόχοι.

Αντ΄αυτού εδώ παρουσιάστηκε ένας Προυπολογισμός κενός περιεχομένου και στο συντριπτικό ερώτημα που έθεσε πάλι ο κ. Μακρόπουλος τι θα πράξει το ελληνικό σκάκι σε περίπτωση που η επιχορήγηση είναι πενιχρή απάντηση δεν δόθηκε γιατί μάλλον δεν υπάρχει.

Το όλο θέμα δηλαδή θα παραπεμφθεί στο μέλλον και όταν προκύψει το πρόβλημα θα δούμε.
Τότε θα αρχίσουμε να αναζητούμε λύση, δηλαδή θα συγκαλέσουμε γενική συνέλευση όπου ο καθένας θα υποστηρίζει το δικό του ιδεολογικό φέουδο εν τέλει δηλαδή "μπάχαλο".

Η κρίση στην Ελλάδα εκδηλώθηκε εδώ και τρία χρόνια, η ΕΣΟ επειδή το διάστημα αυτό ξεπέρασε τον "ύφαλο" δεν έχει όπως φαίνεται προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει το "παγόβουνο".
Εν κατακλείδι περίμενα από το Συμβούλιο να παρουσιάσει ένα Β plan με αρχή μέση και τέλος ή  να μηδενίσει ορισμένους κωδικούς στον Προυπολογισμό πέρνωντας ασφαλώς δυσάρεστες αποφάσεις όπως δυστυχώς απαιτείται σε περιόδους κρίσης.
Η προεκλογική περίοδο όμως δεν επιτρέπει να δυσαρεστήσουμε κανένα.

Την  άποψη που διατύπωσε σοβαρό στέλεχος να γυρίσουμε στα χωριά μας μέχρι να περάσουν τα πέτρινα χρόνια δεν αντέχω ούτε να τη σχολιάσω.
Ο κ. Αλεξίου είχε το θάρρος να προτείνει ένα είδος αυτοχρηματοδότησης αλλά χρειάζεται πολύ μεγάλη επεξεργασία, από κει και πέρα τίποτα.

Αυτά διαπίστωσα και τα καταγράφω εύχομαι οι προβλέψεις του Συμβουλίου να είναι επιτυχής και οι δικές μου άστοχες.

Καλή εβδομάδα

122 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2012 την ημέρα του Σταυρού ο Πανιώνιος έκλεισε 122 χρόνια ιστορίας με αφετηρία την ίδια ακριβώς ημερομηνία τον Σεπτέμβριο του 1890 στη Σμύρνη 

Ο Πα­νιώ­νιος Γυ­μνα­στι­κός Σύλ­λο­γος Σμύρ­νης, μα­ζί με τον Γυ­μνα­στι­κό Σύλ­λο­γο “Α­πόλ­λων” (και αυ­τός ε­δρεύ­ει πλέ­ον στην Α­θή­να, στη Ρι­ζού­πο­λη), τον “Πέ­λο­πα” Με­λα­ντί­ας, τον “Θη­σέ­α” και τον “Ερ­μή” Βουρ­νό­βα, τον “Αιο­λι­κό” Κυ­δω­νιών, τον Γυ­μνα­στι­κό Σύλ­λο­γο “Σί­πυ­λος” Μα­γνη­σί­ας, τον Γυ­μνα­στι­κό Σύλ­λο­γο “Κό­ροι­βος” Α­δρα­μυτ­τί­ου, τον Γυ­μνα­στι­κό Σύλ­λο­γο “Ιω­νι­κός Α­στήρ” Σω­κί­ων και τον Γυ­μνα­στι­κό Σύλ­λο­γο Φι­λα­δελ­φεί­ας, έ­γρα­ψαν την α­θλη­τι­κή, την πο­λι­τι­στι­κή ι­στο­ρί­α του Ελ­λη­νι­σμού της Σμύρ­νης, της Μι­κράς Α­σί­ας, για πολ­λά χρό­νια.
Η Μι­κρα­σια­τι­κή κα­τα­στρο­φή ξε­ρί­ζω­σε τους αν­θρώ­πους, τα σω­μα­τεί­α, την ι­στο­ρί­α, τον ελ­λη­νι­σμό, α­πό την πα­τρο­γο­νι­κή ιω­νι­κή γη. Ό­μως, ευ­τυ­χώς γιά μας, ευ­τυ­χώς για αυ­τούς που χά­θη­καν, ευ­τυ­χώς για τον ελ­λη­νι­σμό, ο Πα­νιώ­νιος συ­νε­χί­ζει να θυ­μί­ζει, σε πεί­σμα των και­ρών, τη Μι­κρά Α­σί­α, τη Σμύρ­νη. Ε­τσι, για να α­κού­γε­ται στο πέ­ρα­σμα των αιώ­νων ό­τι… “οι ια­χές των Ιώ­νων θα μας α­κο­λου­θούν πά­ντα…”.
 
Το Σκακιστικό τμήμα ίσως κατά περίεργη σύμπτωση μόλις την Κυριακή 16 του μηνός εγκαινίασε άτυπα την νέα του έδρα.

Μία ιδέα πολλών ετών υλοποιήθηκε προσφέροντας μία Σκακιστική λέσχη που κατά την γνώμη μου είναι από τις καλύτερες στην Ελλάδα και διαθέτει στα μέλη της αλλά και στους επισκέπτες υψηλού επίπεδου υπηρεσίες.
Βεβαίως δεν έχει ολοκληρωθεί  ακόμα αφού υπολείπονται κάποιες παρεμβάσεις είναι όμως από την Κυριακή έτοιμη και λειτουργική για τις δραστηριότες του τμήματος, τις ακαδημίες μας που ξεκινούν από Δευτέρα και πολύ σύντομα την διεξαγωγή του πρώτου τουρνουά .

Οι φίλοι που προσεχώς θα μας επισκεφούν ίσως να αποκομίσουν την εντύπωση ότι η δημιουργία ενός τέτοιου χώρου ήταν κάτι το αυτονόητο ή προέκυψε αυτόματα με την άνωθεν εντολή μου.
Ο Πανιώνιος όμως δεν τρελάθηκε ξαφνικά για να ξοδεύσει μερικές χιλάδες ευρώ, ούτε φυσικά εγώ είμαι ο Χάρι Πότερ.

Αντιθέτως  χρειάστηκε επίπονη και πολυετή προσπάθεια για να οδηγηθούμε εδώ με την αποφασιστική συμπαράσταση μελών του τμήματος που έβαλαν στην κυριολεξία "πλάτη"
για να επιτευχθεί ο στόχος

Αυτά οφείλω να τα αναφέρω γιατί πολλές φορές ορισμένα πράγματα ξεχνιούνται και πρέπει να τα υπενθυμίζω.



Στα άτυπα λοιπόν εγκαίνια που  συνέπεσαν με την πρώτη αγωνιστική του Πρωταθλήματος Παίδων Κορασίδων παρεβρέθηκαν ο Πρόεδρος του Πανωνίου Γ.Σ. μέλη του ΔΣ  γονείς των αθλητών ο Νίκος Καμπάνης ο Στέφανος, ο Σταύρος και από τους συμπαθείς αντιπάλους τον Πειραικό δηλαδή, ο Δημήτρης Αλεξάκης (του πρότεινα να ξαναφορέσει τα Κυανέρυθρα) οι οικογένεια του κ.Σιδηρόπουλου οι κ. Νεοκοσμίδης και Μανολόπουλος. 

Στο αγωνιστικό μέρος ο Πειραικός επεκράτησε μάλλον εύκολα με το 4,5-1 το λέει άλλωστε και η έκταση του αποτελέσματος παρότι εμείς είχαμε κενή σκακιέρα ενώ δύο θέσεις του Σταύρου και Δημήτρη αντίστοιχα θα μπορούσαν να είχαν λήξει ισόπαλες.
Στην πρώτη σκακιέρα ο Γίαννης  έφερε την μοναδική ισοπάλια με τον Σιδηρόπουλο και η Κατερίνα κέρδισε τον μοναδικό πόντο στα κορίτσια.



Το φωτογραφικό υλικό αποτυπώνει την ατμόσφαιρα.

 Καλή Εβδομάδα

ΣΜΥΡΝΗ ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ

Αναδημοσίευση από το blog Ημερολόγιο του Καταστρώματος.

Από το πρώτο κιόλας πλάνο του Αιγαίου, ενώ πέφτουν οι τίτλοι, από τα πρώτα κιόλας λόγια, ξέρεις πολύ καλά ότι το ντοκυμαντέρ της Μαρίας Ηλιού «Σμύρνη – Η καταστροφή μιας κοσμοπολίτης πόλης 1900 -1922» θα «καθήσει» μέσα σου. Βεβαίως, ίσως να μην μπορούσε να γίνει και διαφορετικά. Η ιστορία της Σμύρνης, αυτής της μαγικής πόλης στα παράλια της Τουρκίας, σε αντιδιαστολή με την εφιαλτική, απόλυτη καταστροφή της μέσα από πλάνα που δεν έχουν παρουσιαστεί στο παρελθόν, τι, αν όχι ποικιλία συναισθημάτων, θα μπορούσε  να προκαλέσει; Περιέργεια, πόνο, τρόμο, θλίψη, ακόμη και αγωνία παρ” ότι γνωρίζουμε εκ των προτέρων το αποτέλεσμα.
Κι όμως, κάποτε, πριν από το 1922, όταν (παρά τις αντιρρήσεις ορισμένων) οι Τούρκοι την έκαψαν ολοσχερώς, «ήταν μια διασκέδαση να ζεις στη Σμύρνη, αρκεί να είχες διάθεση για δουλειά» όπως ακούμε να λέει η ιστορικός Βικτόρια Σολωμονίδου. Η Σμύρνη ήταν το σημείο συνάντησης Ανατολής – Δύσης, ο ορισμός της κοσμοπολίτικης πόλης, ένα από τα διαμάντια του Αιγαίου πελάγους μαζί με τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Πανσπερμία εθνικοτήτων και γλωσσών, Ελληνες, Αρμένιοι, εβραίοι, Αμερικανοί, Τούρκοι, τζαζ, οπερέτες, κλασική μουσική, άνθηση του εμπορίου. Υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η ελληνική συνοικία της Σμύρνης ήταν η πλουσιότερη όλων και οι Ελληνες ήθελαν να δείχνουν τα πλούτη τους.
Αλλά ως Ελληνες ήταν επίσης αδύναμοι στο να προβλέψουν την επερχόμενη καταστροφή που άρχισε να φαίνεται όταν το όραμα του Ελευθερίου Βενιζέλου να ενώσει όλους τους Ελληνες της Διασποράς παρέμεινε όραμα. «Από το 1912 μέχρι το 1922 η Σμύρνη ζούσε με δανεικό χρόνο» ακούμε να λέει ο ιστορικός του Πανεπιστημίου του Χάβερφορντ Αλέξανδρος Κιτροέφ. Σε συνδυασμό με την εθνικιστική έξαρση των Νεότουρκων η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει…
Εμπλέκοντας τις προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων που είδαν με τα μάτια τους την καταστροφή ή την «κληρονόμησαν» από συγγενικά πρόσωπά τους, με την αφήγηση ιστορικών αλλά και του ειδικού στο ζήτημα της Σμύρνης βρετανού μυθιστοριογράφου Τζάιλς Μίλτον («Χαμένος παράδεισος»), η Μ. Ηλιού έφτιαξε μια αξιοζήλευτη ταινία στην οποία σημαίνοντα ρόλο παίζει η σπανιότατη ταινία του Ρόμπερτ Νταβιντιάν ο οποίος κινηματογράφησε την καταστροφή (η κόπια βρέθηκε στο Λος Αντζελες και συντηρήθηκε στην Ουάσιγκτον).
Η ταινία καταφέρνει να δείξει με πολύ γλαφυρό τρόπο την καταστροφή έτσι όπως πάντα τη φανταζόμασταν αλλά ενδεχομένως κάποιοι ποτέ να μη νιώσαμε. Σε στοιχειώνει, όπως και η πρόταση του αμερικανού διπλωμάτη Τζορτζ Χόρτον που έζησε την καταστροφή της πόλης το 1922:  «Η εικόνα που έχω από τη Σμύρνη είναι ότι ντρέπομαι που ανήκω στο ανθρώπινο είδος…». (στο Μουσείο Μπενάκη προβάλλεται και η δεύτερη ταινία για την Σμύρνη της Ηλιού, «Διωγμός και ανταλλαγή πληθυσμών: Τουρκία – Ελλάδα: 1922- 1023»).

 Στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε την ταινία
 Σμύρνη-Η καταστροφή μιάς κοσμοπολίτικης πόλης

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=qEkNdNEXucM

 ΥΓ. Θετική η πρόταση σου Σωτήρη αν τελικά πραγματοποιηθεί θα το συζητήσω με τον Σύλλογο για να υπερβεί τα όρια του Σακιστικού τμήματος και να συμπεριλάβει και άλλους φορείς που έχω υπόψιν.

THE PACIFIC

Υπάρχουν στιγμές στις ζωές των απλών ανθρώπων που καλούνται να αντιμετωπίσουν καταστάσεις για τις οποίες δεν είχαν προετοιμαστεί, καταστάσεις πέρα από τις ψυχολογικές και φυσικές τους δυνάμεις.

Το θέατρο επιχειρήσεων του Ειρηνικού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αποτέλεσε για τους Αμερικανούς αλλά και τους Ιάπωνες ένα πεδίο αντιπαράθεσης,  όπου βρήκαν φρικτό θάνατο υπό απίστευτες συνθήκες εκαντοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι και από τις δύο πλευρές.

Τοποθεσίες όπως οι  Okinawa, Iwo Jima Peleliu, Guadalcanal μπορεί να μας είναι άγνωστες και μακρινές εκεί όμως χύθηκαν κυριολεκτικά ποταμοί αίματος.

Το video που θα δείτε είναι ο επίλογος τηλεοπτικής σειράς που κατέγραψε τον αγώνα των νεαρών Πεζοναυτών σε προσωπικό επίπεδο, την προσπάθεια επιβίωσης τους και την συνέχιση της ζωής τους ως πολίτες πλέον.

Τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση σε όσους αγωνίζονται στην διάρκεια της ζωής τους σε οποιοδήποτε επίπεδο υπερβαίνοντας τα ανθρώπινα όρια και σε όσους προσπαθούν να πετύχουν κάτι περισσότερο απο αυτό που τους ανατέθηκε.

Σε ένδειξη σεβασμού και σε έναν άλλο "μεγάλο"  που πρόσφατα απεβίωσε τον Nil Armstrong για τον οποίο δεν ανέβασα όπως ήθελα μία ανάρτηση.

ΥΓ. Δείτε το σε πλήρη οθόνη για να διαβάσετε τα  κείμενα και φυσικά με ήχο

Καλή Εβδομάδα 

RICHARD RAPPORT to be continued

Το σκάκι έχει τον δικό του Διεθνή τρόπο επικοινωνίας γι΄αυτό παρότι τα video που ακολουθούν είναι στην Ουγγρική, νομίζω ότι αποδίδουν άριστα την σκακιστκή ατμόσφαιρα του Richard.

Στο πρώτο θα διακρίνεται τον επίσης Ούγγρο GM Erdos Victor που αγωνίστηκε στο φετινό Πρωτάθλημα με την ομάδα του ΦΟΝΗ ενώ στο δεύτερο τον προπονητή του Rapport, GM Robert Ruck.

ΥΓ1. Νίκο οι εμφανίσεις σου κάνουν το γύρο του κόσμου.

ΥΓ2. Αντώνη πρώτο πρόσωπο είσαι στο site του Richard

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Κάποια στιγμή  έπρεπε να επιστρέψω καθώς οι ωραίες μου καλοκαιρινές διακοπές στην Ικαρία έφτασαν στο τελός τους
Τις τελευταίες μέρες στο νησί συνάντησα τον Δημήτρη Σκυριανόγλου αφού η σύζυγος του κατάγεται από εκεί.
Οι συζητήσεις με τον Δημήτρη είναι πάντα ενδιαφέρουσες  ενίοτε διασκεδαστικές για τα τεκτενόμενα στο Ελληνικό Σκάκι.

Παρόλο που είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ με τα σκακιστικά δρώμενα κατά την διάρκεια των διακοπών μου ήταν τελικά αδύνατον να μην παρακολουθήσω την προσπάθεια του Richard με τον οποίο επικοινώνησα κατά την διάρκεια των αγώνων, συνομίλησα και με τον προπονητή του, στο Παγκόσμιο κάτω των 20 που πραγματοποιήθηκε στο Τιτάνια από 1 εώς 15 Αυγούστου.
Στο ίδιο τουρνουά συμμετείχε και ο Γιάννης Πουλόπουλος που ομολογουμένως τα πήγε αρκετά καλά συνεχίζοντας την σταθερή ανοδική του πορεία.

Πριν αναφερθώ στον Richard φέρνω στο μυαλό μου την Σκακιστική ομάδα του Πανιωνίου το Σεπτέμβριο του 2005 έξω από την έδρα του Μπίκου Ηλιούπολης (εμείς από τότε φορούσαμε εμφανίσεις όταν οι άλλοι δεν ήξεραν τι ακριβώς είναι) μετά το νικηφόρο μπαράζ ανόδου.

Από εκείνη την ημέρα πέρασε αρκετός χρόνος, η ομάδα μας σε αυτό το διάστημα πέτυχε σχεδόν όλους τους στόχους της.
Αγωνίζεται πλέον σταθερά στην Α΄Εθνική με αμιγώς νεανική ομάδα  χωρίς να βασίζεται σε μεγάλο αριθμό υποσχετικών με γνώμονα τις άριστες προσωπικές σχέσεις και όχι τα ακριβά συμβόλαια.


Έχουμε στις τάξεις μας τον δεύτερο Παγκόσμιο Πρωταθλητή κάτω των 20 ή αν προτιμά κάποιος σε ισοβαθμία με τον πρώτο ενώ σύντομα  θα εγκαινιάσουμε την νέα μας ιδιόκτητη έδρα (ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη).

Επικύρωση των παραπάνω είναι η καταπληκτική στάση που κρατάνε οι ξένοι αθλητές μας και προσφάτως ο Richard.

Ο νεαρός Ούγγρος  αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο με τα χρώματα του Πανιωνίου χωρίς ποτέ να του το ζητήσω ούτε φυσικά επείδη προβλέπεται στον όρο του "συμβολαίου" του.

Το ίδιο θα παρατηρήσει κανείς και στο site που διατηρεί με πλήθος από φωτογραφίες, σε προσωπικό επίπεδο έχω μιλήσει αρκετές φορές με την οικογένεια του και ξέρω πως αισθάνονται για την ομάδα μας.   http://www.rapportrichard.hu/

Μπορώ να αναφερθώ και σε άλλα περιστατικά (Αντώνης Ξυλογιαννόπουλος) αλλά κατ ουσία σε κάθε βήμα που κάνουμε υπάρχει συνήθως και μια ευχάριστη έκπληξη, θα προσπαθήσουμε να συνεχίσουμε σε αυτό το πνεύμα οριοθετώντας νέους στόχους.








Την Κυριακή ξεκινά το καθιερωμένο τουρνουά της Νίκαιας και την Δευτέρα περιμένω τον Δαίδαλο για να πάμε στο γήπεδο να δούμε την πρώτη αγωνιστική (Πανιώνιος-Άρης).

Καλή επιστροφή σε όσους παραθερίζουν ακόμη.

ΥΓ. Η ΕΜΙ μας έκοψε το τραγούδι θα βάλουμε άλλης εταιρείας !!!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΡΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Τελείωσε και αυτό !!!

Το 40ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα είναι πλέον ιστορία, αν πρέπει να ξεκινήσω από κάποιο σημείο την σημερινή ανάρτηση αυτό θα είναι σίγουρα οι εντυπώσεις μου από τις συνθήκες διεξαγωγής.

Δυστυχώς δεν έχω πολλά θετικά σχόλια (εκτός από την παγωμένη θάλασσα) να κάνω αφού σε κάποια στιγμή αναπόλησα την περσινή διοργάνωση (παρά τα γνωστά παρατράγουδα) για τους εξής λόγους:

1ον  Η αίθουσα των αγώνων ήταν ακατάλληλη για να φιλοξενήσει τέτοιους αγώνες.

Πολύ μικρή, με ελλιπή εξαερισμό, ιδιαίτερα ζεστή δεν βοήθουσε καθόλου τους αθλητές.

2ον Ανύπαρκτο ίντερνετ, σε μία τέτοια διοργάνωση θεωρώ πως είναι απαραίτητο να υπάρχει επαρκής κάλυψη άλλωστε το προέβλεπε και η προκήρυξη.

3ον Η ποιότητα του φαγητού πολύ μέτρια να μην πω "χάλια" ιδίως όταν μιλάμε για ένα συγκρότημα που φέρει την σήμανση των τεσσάρων αστέρων.

Θεωρώ πως αυτά ήταν τα σημαντικότερα προβλήματα και προκύπτουν από την προσπάθεια της ομοσπονδίας να αφήσει όλους ευχαριστημένους με το μικρότερο κόστος.

Δηλαδή νεανικά με δωρεάν προκρίσεις, κέρδος για την ξενοδοχειακή μονάδα,χαμηλό κόστος για τις ομάδες,χορηγία από τους διοργανωτές.

Όλα σε ένα δεν μπορούν να χωρέσουν και όπως έχω ξαναγράψει η Α΄Εθνική είναι μία ξεχωριστή διοργάνωση και τα νεανικά μία άλλη.

Όποιος σύλλογος δεν μπορεί να καλύψει την συμμετοχή του στην Α΄ να μην συμετέχει και το σχόλιο μου αφορά και εμάς. Με το στανιό να διεξάγουμε Πρωτάθλημα με χαμηλό κόστος για να χωρέσουν όλοι δεν γίνεται.  

Στο αγωνιστικό μέρος, στην κορυφή επεκράτησε το ρητό "ο αγοράζων τοις μετρητοίς κερδίζει"

Αυτό ισχύει στην ελεύθερη αγορά σε όλα τα αθλήματα και σε όλα τα Πρωταθλήματα στον κόσμο.

Δεν βλέπω γιατί δεν θα πρέπε να ισχύει και εδώ.

Συγχαρητήρια στο Περιστέρι, τον Αργοναύτη και την Καβάλα. 

Στα καθ΄υμάς τώρα.

Πριν την εκκίνηση του Πρωταθλήματος είχα την ελπίδα ότι μπορούσαμε να τερματίσουμε στην δεκάδα, απoδείχτηκε όμως ότι έκανα λάθος.

Η κατάσταση όμως πότε δεν είναι μαύρο ή άσπρο άλλωστε εδώ έχουμε να κάνουμε με μπλέ και κόκκινο.

Μία σειρά από αντικειμενικά γεγονότα καθόρισαν αποφασιστικά την φετινή μέτρια πορεία μας.

Όσοι φίλοι δεν το γνωρίζουν η φετινή μας ομάδα είχε μέσο όρο ηλικίας 16,7!!! μόνο η Άμφισσα είχε  μικρότερο  και κατετάγη τελευταία.

Αμφιβάλω αν  άλλη ομάδα θα δοκίμαζε το δικό μας εγχείρημα για δεύτερη μάλιστα συνεχόμενη χρονιά και θα πετύχαινε κάτι περισσότερο από την 15η θέση.

 
Πριν τη εκκίνηση του Πρωτ/τος γνωρίζαμε ότι είχαμε μεγάλο κενό στην μία νεάνιδα και το οποίο μεγάλωσε τελείως απρόβλεπτα όταν δύο εβδομάδες πριν από το Ρίο οι Ανδρέας Κοφίδης,Θοδωρής Βαρβαδούκας, Σταύρος Πανταζόπουλος μου ανακοίνωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν ο μεν πρώτος λόγω εργασίας οι άλλοι δύο λόγω μεταπτυχιακών σπουδών.

Έτσι επιστρατεύσαμε τον έφηβο Δαίδαλο για την τέταρτη σκακιέρα που δυστυχώς απείχε από την αγωνιστική δράση όλη την χρονία.

Παρουσιαστήκαμε κατ' ουσία με την μισή ανδρική ομάδα και το αποτέλεσμα βέβαια ήταν παρά την φιλότιμη προσπάθεια του Δαίδαλου το 2 στα 7 για την τέταρτη με τέσσερις μάλιστα ισοπαλίες (οι δύο ήταν μάλλον χαμένες) και 0 στα 7 για την Δανάη που "θυσιάστηκε" στην μία σκακίερα της νεάνιδας κάτω των 18.

Ακόμα και έτσι όμως θα είχαμε καταφέρει κάτι περισσότερο στον κρίσμο αγώνα με τον

 ΣΟ Πατρών αν δεν είχε συμβεί το χειρότερο.

Τρίτη βράδυ, ενώ τελικά ο Σταύρος ερχόταν από Αθήνα για να αγωνιστεί στην τέταρτη πίσω από τον Κανακάρη, ξεκίνησε η περιπέτεια της υγείας της κοπέλας του Γιώργου αφού χρειάστηκε περίπου στα μεσάνυχτα να τους πάω στο νοσοκομείο του Ρίου όπου άκουσον άκουσον δεν εφημέρευε και δεν υπήρχε ούτε ένας γιατρός να δώσει μια πρώτη βοήθεια στην κοπέλα που "ψηνόταν" από τον πυρετό και χρειάστηκε μεταμεσονύκτια να ψάχνω το νοσοκομείο του

 Αγ. Ανδρέα στην Πάτρα.

Εκεί γύρω στις 3.30 το πρωί οι γιατροί μας ανακοίνωσαν ότι πρέπει να παραμείνει στο νοσοκομείο και φυσικά ο Γιώργος μαζί της ενώ εγώ κατά τις 4 το πρωί επέστρεψα στο ξενοδοχείο.

Παρόλα αυτά ο αγώνας με την Πάτρα θα ήταν νικηφόρος και χωρίς τον Κανακάρη αν δεν καταφέρναμε να "πουλήσουμε" δύο κερδισμένες θέσεις .

Με όλα αυτά οδηγηθήκαμε στον τελευταίο γύρο με τον ΟΦΗ (σύμπτωση και αυτή).

Ο αγώνας δεν είχε θετική εξέλιξη για εμάς που σωνόμασταν με 7 και πιθανόν με 6 αφού είμασταν το καλύτερο εξάρι.

Ο ΟΦΗ όμως δεν ήταν σιγουρο ότι θα παρέμενε με επτά και οι παρτίδες παίχτηκαν κανονικά μέχρι το τέλος (για όποιον έξυπνο νομίζει ότι κανονίστηκε ισοπαλία) όπου πράγματι στις τρεις εναπομείναντες σκακιέρες προτάθηκαν ισοπαλίες ενώ το σκορ ήταν 3,5-3,5 για να κλειδώσει το τελικό 5-5.

Αυτά τα φοβερά μας και μου συνέβησαν στον πιο κουραστικό και ψυχοφθόρο εως τώρα Πρωτάθλημα που έχω περάσει. 
Σε αποστροφή του λόγου του ο Αντώνης μου είπε ¨ Το τουρνουά δεν μας πάει¨ 

Η ομάδα δεν απέδωσε καλό σκάκι παρά μόνο σε δύο αγώνες.

Με τη Φλώρινα όπου ηττηθήκαμε οριακά 5,5-4,5 και την Άνοιξη που κερδίσαμε 6-4.

Ίσως  η 15η θέση να μην είναι και τόσο κακή με τόσες αντιξότητες αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι μπορούσαμε καλύτερα.

Ορισμένοι αθλητές μας είχαν καλή απόδοση θα αναφερθώ όμως σε δύο για διαφορετικούς λόγους.

Τη Δανάη που προσπάθησε και στήριξε με την παρουσία της την ομάδα και τον Γιώργο Κανακάρη που το βράδυ της παραμονής του τελευταίου γύρου του ζήτησα, παρά το ψυχολογικό φόρτο του, να έρθει από τη Πάτρα να αγωνιστεί  το πρωί και το αποδέχτηκε με μεγάλη ευχαρίστηση.

Όσα γράφω απειχούν τις δυσκολίες που συναντήσαμε ωστόσο υπάρχει και η ευχάριστη πλευρά.

Η ομάδα του Πανιωνίου ήταν για μία ακόμη χρονιά Πρωταθλήτρια στην ενδυματολογική παρουσία της με μεγάλη διαφορά από τις υπόλοιπες ομάδες κατά γενική αποδοχή και ομολογία.

Η ομάδα είναι μακράν η πιο συμπαθητική  και αναγνωρίσιμη από τους έφηβους όλων των ομάδων που διέμεναν στο Πόρτο Ρίο, το επιβεβαιώνει η καθημερινή βραδυνή παρουσία στα Bungalows μας όπου δέσποζε η σημαία του τμήματος καμία 15αριά εφήβων για μπλίτς με τους νεαρούς GM και πολύ διασκέδαση.

Είμαστε Πρωταθλητές στο καλαμπούρι επίσης μακράν από τους άλλους, θα το διαπιστώσετε όταν ανεβεί και το σχετικό video ενώ έχουμε παράδοση στους ¨γαμπρούς¨ Αντώνης , Δαίδαλος Ανδρέας, και φυσικά όπως μου είπε κάποιος ο μικρός Δημήτρης Κουκάκης φτιάχτηκε για να αγωνίζεται στον Πανιώνιο.

Αυτή την ατμόσφαιρα την έχουμε κερδίσει, στο σκάκι μπορεί να μην τα πήγαμε τόσο καλά, 

ο θερμός αποχαιρετισμός όλων των παιδιών όμως με την λήξη των αγώνων και ειδικά του νεαρού Σαχινίδη από τον ΜΑΠΟ και τα όσα μου είπε που φορά μάλιστα και την φανέλα του Πανιωνίου αξίζουν πολύ περισσότερο.

Ευχαριστώ τον Αντώνη παρότι επισήμως δεν ανήκει στην ομάδα και ελπίζω να επιστρέψει του χρόνου, τους γονείς για την βοήθεια τους ολόκληρη την χρονιά, την διοίκηση του Συλλόγου που βοηθάει αποτελεσματικά, μας παρέδωσαν ήδη την καινούρια αίθουσα μας, και από Σεπτέμβριο θα σας υποδεχτούμε,  τους Σκακιστές που μας αγαπάνε και τέλος ολόκληρη την ομάδα για την προσπάθεια της.

O Rapport επιστρέφει Αθήνα τον Αύγουστο για το Παγκόσμιο, ο Prohaszka αγωνίζεται στην Ικαρία και εγώ θα εξαφανιστώ για να ηρεμήσω αφού αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση.

Καλό καλοκαίρι και ραντεβού τον Σεπτέμβριο.

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ Α΄ ΕΘΝΙΚΗ

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος από την παρουσία μας στην Ερέτρια και οδεύουμε προς το 40ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που θα πραγματοποιηθεί στο Ρίο αυτή τη χρονιά.

Είναι η τρίτη συνεχόμενη παρουσία μας με την βεβαιότητα ότι θα συνεχίσουμε την ίδια επιτυχημένη πορεία που είχαμε στις δύο προηγούμενες.

Παρά τα όσα αρνητικά γράφονται κατά καιρούς για την Α΄ ο Πανιώνιος έχει την βούληση και την πρόθεση  να αγωνίζεται σε αυτό το Πρωτάθλημα χωρίς ήξεις,αφίξεις ή τυμπανοκρουσίες.

Δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον να αγωνιζόμαστε  σε κάποιο τοπικό που το γνώρισα από κοντά  και ομολογώ ότι το θεωρώ αφόρητα βαρετό.

Η σκακιστική μας ομάδα είναι κάτι περισσότερο από άθροισμα παικτών που μαζεύονται για να παίξουν σκάκι.

Είναι ο εκπρόσωπος ίσως του Ιστορικότερου Ελληνικού Συλλόγου και αυτό καθιστά την περίπτωση μας ειδική,διαφορετική, και εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δίνεται ιδαίτερη βαρύτητα στην επιθυμία ένος αθλητή να φορά τα χρώματα του Συλλόγου και λιγότερο στο υψηλό του ΕΛΟ ή τις χρηματικές απολαβές του.

Με τους Rapport-Prohazska, τον Δημήτρη και την Δανάη στην πρώτη τους εμφάνιση, τον Αντώνη που δεν μας αποχωρίζεται και όλα τα υπόλοιπα παιδιά θα έχουμε άλλη μία χρονιά την ομάδα με τον μικρότερο μέσο όρο ηλικίας, την καλύτερη ενδυματολογική πρόταση και σίγουρα μια απολαυστική διαμονή.

Στις υπόλοιπες φετινές διοργανώσεις είχαμε μία χρονία με διακρίσεις αθλητών  κυρίως στα σχολικά  ένα κύπελο στο Αττικής Φιλίας και ασφαλώς συμετοχή σε όλες τις διοργανώσεις της ΕΣΣΝΑ.

Μια χρονία που στο φινάλε της σφραγίζεται από την μεταστέγαση του τμήματος τον προσεχή μήνα ύστερα από την επταετή φιλοξενία μας στο 1ο Γυμνάσιο, σε ένα χώρο που θα απλώσει τις δυνατότητες μας και θα προσφέρει υπηρεσίες που λίγοι σκακιστικοί χώροι διαθέτουν.

Στα νεανικά που προηγούνται της Α΄ θα βρεθούν ο Γιάννης η Κατερίνα ο Ανδρέας ο Σταύρος και ο Στέλιος. Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλή αντάμωση στο Ρίο.

Με αυτές τις σκέψεις θα κλείσω την τελευταία ανάρτηση πριν το Πρωτάθλημα, εύχομαι σε όλους καλό καλοκαίρι και καλή επιτυχία στην ομάδα μας.

Η φώτο είναι από την πρόσφατη νίκη της Ουγγαρίας στο Mitropa Cup με τον Rapport σε πρώτο πλάνο.

40 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία για την διοργάνωση του 40ου Πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής και όπως συνηθίζεται θα επαναληφθεί και φέτος η συζήτηση για τον τρόπο, το κόστος, τους στόχους και συνολικά όλες τις παραμέτρους που καθορίζουν αυτό το Πρωτάθλημα.

Το μόνο που πρέπει να επισημάνω είναι ότι παρόλη την δυσχερή οικονομική και κοινωνική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα, στο περσινό Πρωτάθλημα συμμετείχαν 34 ομάδες!!! αν μάλιστα επαναληφθεί και φέτος αυτός ο αριθμός συμμετοχών τότε όσοι απευθύνουν οποιαδήποτε μορφής κριτική ας αναλογιστούν πως θα επικρατεί το παράδοξο φιανόμενο, από τη μία πλευρά όλοι να καταγγέλουν και από την άλλη να συμμετέχουν.  

Από πλευράς μας δημοσιεύω δύο επιστολές με σχετικό θέμα από τον Σύλλογο της Οστριας επειδή πρέπει να ακούγονται όλες οι απόψεις ιδίως όταν αναφέρονται σε προβλήματα που μπορούν  να προκύψουν στην λειτουργία  οποιουδήποτε σωματείου.

ΠΡΟΣ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΣΟ

Κύριε Πρόεδρε,

 Σε συνέχεια των πρόσφατων επιστολών σας προς το σωματείο «Σκακιστική Ακαδημία Χαλκίδος Παλαμήδης ο Ευβοεύς»  και την «Εστία α.ε.», επανερχόμαστε στο θέμα της επιστροφής των 1500 Ευρώ στα τρία σωματεία (ΟΣΤΡΙΑ, ΣΟ Πολίχνης, Ζήνων Γλυφάδας) ως αχρεωστήτως καταβληθέντα στον κ. Γεώργιο Τσουνή κατά τη διάρκεια του διασυλλογικού πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής, τον Ιούλιο του 2011 στην Εύβοια.

Όπως ασφαλώς θυμάστε, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου της Ομοσπονδίας, πέρυσι τον Σεπτέμβριο, ο κ. Τσουνής δεσμεύθηκε παρουσία όλων των μελών ότι θα καταβάλει άμεσα το ποσό αυτό στα τρία σωματεία (από 500 Ευρώ στο κάθε ένα).

Αυτή ήταν μία από τις πολλές υποσχέσεις που είχε δώσει για την επιστροφή των χρημάτων, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος.

Αλλά, έως και σήμερα, και παρά τις επαναλαμβανόμενες υπενθυμίσεις των ενδιαφερομένων –αλλά και της Ομοσπονδίας-, συνεχίζει να παρακρατεί αυθαίρετα το ποσό αυτό και να μην το αποδίδει στα τρία σωματεία. 

Αναμένουμε από την ΕΣΟ να παραπέμψει τον κ. Τσουνή στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για το θέμα αυτό.

 Επιπλέον, καταγγέλλουμε δημόσια τον κ. Τσουνή για την στάση του αυτή, και εφιστούμε την προσοχή των σκακιστών ως προς την αξιοπιστία και την φερεγγυότητά του.

Πιστεύουμε ότι η Ομοσπονδία πρέπει να προασπίζεται την περιουσία των σωματείων της. Πρέπει να αναγνωρίζει και  να βοηθά  τα σωματεία που δεν έχουν οφειλές και χρέη στο σκακιστικό χώρο. Προέχει, λοιπόν, η άμεση εξόφληση των υπεσχημένων από τον κ. Τσουνή εάν αυτός θέλει να δραστηριοποιηθεί και πάλι στις διοργανώσεις σκακιστικών τουρνουά.

Κυρίες, κύριοι,

Λάβαμε την προκήρυξη και τις λοιπές πληροφορίες για την α' Εθνική και με έκπληξη διαπιστώσαμε τα παρακάτω:

1)το πρωταρχικό μέλημα της ΕΣΟ είναι να προστατευθούν τα συμφέροντα των ξενοδόχων, σε βάρος των σωματείων. Η προκηρυξη ξεκινα με τα θεματα της διαμονης (που επαναλαμβάνονται και στη φόρμα συμμετοχής, προφανώς για εμπέδωση) και όχι με τα αγωνιστικά!

Ζητείται να καταβληθεί το 40% (και όχι μια προκαταβολή 10-20%) του συν. ποσού, και μάλιστα 16 ημέρες πριν την άφιξη των ομάδων στο Ριο.

Στη συνέχεια, ζητείται να εξοφληθεί  το υπόλοιπο τρεις ημέρες μετά την έναρξη των αγώνων. Και τα παραστατικά εξόφλησης θα δοθούν κατα την αναχώρηση των ομάδων!

2) Στην προκήρυξη αναφέρεται κάποια οργανωτική επιτροπή, αλλά μόνον ένα οναμα μιας κυρίας αναφερεται. Ποια είναι τα μέλη αυτης   της οργανωτικής επιτροπής;

3) Ζητειται η καταβολή εγγύησης 500 Ευρω από το κάθε σωματείο. Απλά υπενθυμίζουμε ότι 3 σωματεία περιμένουν από πέρυσι την επιστροφή των 500 Ευρω...

Θεωρούμε απολύτως λογικό να υπάρξουν οι παρακάτω τροποποιήσεις για να διευκολυνθούν και να εξασφαλιστουν ΚΑΙ τα σωματεία:

1) Η προκαταβολή να περιοριστεί στο 15% του συν. ποσού και να εκδοθούν άμεσα τα ισοποσα παραστατικά, η το αργότερο εως την 30η Ιουνιου 2012.

2) Με την εξόφληση της συνολικής οφειλής να εκδίδεται άμεσα το παραστατικο και η καταληκτική ημερομηνία για την εξόφληση να είναι η παραμονή της λήξης των αγώνων. Απλά, υπενθυμίζουμε ότι πέρυσι δεν εκδόθηκαν παρά ελάχιστα παραστατικα και φυσικά δεν θα ανεχθούμε κάτι τέτοιο εφέτος.

3) τα οφειλόμενα περσινά 500ρια να θεωρηθούν η εγγύηση για τα 3 σχετιζομενα σωματεία.

Υπάρχουν και αλλά σημεία που χρειάζονται διευκρινήσεις και θα επανέλθουμε.

Με σκακιστικους χαιρετισμούς

Βαγγελης Βιδαλης

Αντιπρόεδρος  ΟΣΤΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΡΙΟ ΣΤΟ ΡΙΟ ΝΤΕ ΤΖΑΝΕΙΡΟ

Ετοιμαζόμουν για Αράχοβα καλοκαιράκι στο βουνό με τις νέες φόρμες της ομάδας και βρέθηκα στο καλοκαιρινό Ρίο με το μαγιό μου.
Ελπίζω να αποφασίσατε τελικά και να είναι οριστικό γιατί μετά το Ρίο μπορούμε να πάμε στο Ρίο Ντε Τζανέιρο.

Ωραία η πλάκα αλλά η προχειρότητα στην συγκεκριμένη υπόθεση ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Μόλις ένα μήνα πριν τους αγώνες μας ανακοινώνεται ο χώρος διεξαγωγής και περιμένουμε το τελικό κόστος συμμετοχής μας.

Δεν ξέρω για ποιούς λόγους φτάσαμε στο παρά πέντε για την επιλογή της τοποθεσίας, δεν με ενδιαφέρει, εκείνο όμως που μπορώ να πω υπέυθυνα είναι πως κανένας δεν με ρώτησε αν έχω τα απαιτούμενα χρήματα διαθέσιμα ανα πάσα στιγμή περιμένοντας τις διαπραγματεύσεις σας.

Την επόμενη εβδομάδα θα μου ζητήσετε να πληρώσω μερικές χιλιάδες λες και βρέχει χιλιάρικα ανά πάσα στιγμή

 
Επίσης δεν με ρωτήσατε πόσο μου κοστίζουν τα αεροπορικά εισιτήρια των κοινοτκών αθλητών που όσο αργότερα τα εκδίδω τόσο περισσότερο κοστίζουν αφού υπήρχε πάντα ο φόβος σε αυτή τη χώρα που ζούμε να μας πει ξαφνικά κάποιος ότι το Πρωτάθλημα δεν θα διεξαθχεί για τον χ ή ψ λόγο.

Αυτά τα ολίγα για την Α΄ και θα επανέλθω όταν υπάρξουν περισσότερες πληροφορίες

Στα κύπελλα Αττικής νίκες και για τις δύο ομάδες κάτω των 14 που ελπίζουν στο τελευταίο γύρο με νίκη σε ένα καλό πλασάρισμα.

Οι 10άρηδες δυστυχώς αγωνίστηκαν με κενή και δεν τα κατάφεραν στην Ελευσίνα

Καλή εβδομάδα

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ

Στάση στο Αιγάλεω έκανε η ομάδα μας στην φετινή διοργάνωση μετά την ήττα της από την ομώνυμη ομάδα  με 2,5-1,5 και ολοκλήρωσε με αυτό τον τρόπο την συμμετοχή της στο Κύπελλο Αττικής. 

Η πρώτη φετινή παρουσία του Ανδρεά Κοφίδη με τα χρώματα της ομάδας  σημαδεύτηκε από πολύ σύντομη ισοπαλία μόλις 13 κινήσεων με τον παλαιό φίλο και συμπαίκτη Καραγιάννη τόσο από την Καλλιθέα όσο και από τον Πανιώνιο.
Στην δεύτερη σκακιέρα ο Βαρβαδούκας κέρδισε μάλλον εύκολα τον Λιάσκο και σχετικά σύντομα.


Σε αυτό το χρονικό σημείο με 1,5π. υπέρ μας στις δύο πρώτες σκακιέρες και τους Πανταζόπουλο Πουλόπουλο στις 3-4 δεν περίμενα ότι θα αποκλειστούμε.
Μας αρκούσε μόλις μισός βαθμός σε οποιαδήποτε από τις δύο για να πάρουμε την πρόκριση.


Ο μισός βαθμός δεν ήρθε ποτέ γι΄αυτό άλλωστε οι αγώνες έχουν πάντα το δικό τους ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα θέμα στατιστικής. 
Με  δύο ήττες αρχικά του Γιάννη και μετέπειτα του Σταύρου έκλεισε το φύλλο αγώνος μαζί και το Κύπελλο Αττικής.

Στις άλλες διοργανώσεις νίκη για του 10άρηδες άνευ αγώνος, νίκη για την Α΄κάτω των 14 εις βάρος της Αίγλης Παπάγου και ισοπάλια για την Β΄.



Σε δύο αγωνιστικές ολοκληρώνονται και τα νεανικά κύπελλα για τον Πανιώνιο όμως το καλύτερο το φυλάμε για το τέλος με την Α΄Εθνική σε περίπου  ένα μήνα που θα διεξαχθεί όπως όλα δείχνουν στην Αράχοβα.

Για τους μαθητές και φοιτητές του Πανιωνίου ακολουθεί ένας μήνας εξετάσεων, έντονου διαβάσματος,  όπου εύχομαι ο καθένας να πετύχει τους στόχους που έχει θέσει. 
Θεωρώ απαραίτητο όλα τα παιδιά να κλείσουν θετικά την χρονία τους ώστε στη συνέχεια με καθαρό μυαλό ηρεμία και αυτοσυγκέντρωση να ριχτούμε στο Πρωτάθλημα της Α΄ για να υπερασπιστούμε ττα κεκτημένα μας.

    Καλή εβδομάδα

 

ΚΥΠΕΛΛΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Μετά την διακοπή λόγω εκλογών και τις μετασεισμικές δονήσεις από την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ
συνεχίστηκαν οι διοργανώσεις της ΕΣΣΝΑ με τον δεύτερο γύρο.


Με αντίπαλο τον ΦΟΝΗ αυτή τη φορά είχαμε ακόμα μία ενδιαφέρουσα αναμέτρηση.


Όπως και στον πρώτο γύρο η φιλοξενούμενη ομάδα επέλεξε να διεκδικήσει την πρόκριση στοχεύοντας στις 2,3,4 σκακιέρες με το γνωστό σενάριο τοποθετώντας στην δεύτερη τον Αζίζη στην τρίτη την Πάμπαλου και στην τέταρτη τον Κων/νο Παπέλη. 
Ενώ στην πρώτη "θυσιάστηκε" ο μικρός Τσαγκαλίδης απουσία του Managadze.


Εμείς παρουσιάσαμε ομάδα αλλαγμένη κατά 100% σε σχέση με τον προηγούμενο γύρο αφού έχουμε την δυνατότητα να αγωνίζονται τουλάχιστον δέκα αθλητές με αξιώσεις σε οποιαδήποτε από τις τέσσερις σκακιέρες.
Αυτό το γεγονός ίσως και να αποσυντονίσε τους αντιπάλους μας που είδαν μια τελείως διαφορετική σύνθεση.


Στο συγκεκριμένο παιχνίδι επιλέξαμε να κοντράρουμε εξίσου στις σκακιέρες 2,3,4 γι αυτό και αγωνιστήκαμε με την Ελένη στην πρώτη και ακολούθως κατά σειρά ΕΛΟ τους Βαρβαδούκα,Πανταζόπουλο,Πουλόπουλο.

Με αυτό τον τρόπο η Ελένη επεκράτησε πρώτη από όλους και ακολούθησε ο Γιάννης στην τετάρτη. Απέμειναν ο Θοδωρής με τον Σταύρο,δηλαδή μας αρκούσε μία ισοπαλία.
Ο μέν πρώτος σε πολύ αμφίρροπη παρτίδα και ο Σταύρος παρά την μεγάλη πίεση χρόνου κράτησαν αμφότεροι ισοπαλίες δίνοντας μας την πρόκριση με τελικό 3-1 και φυσικά την είσοδο μας στους 16.


Όπως είχα τονίσει οι αγώνες κυπέλλου έχουν χαρακτήρα γερής προπόνησης και ανάλογα με την κλήρωση θα φτάσουμε όσο το δυνατόν ψηλότερα.


Στις υπόλοιπες υποχρεώσεις μας οι δεκάρηδες νίκησαν στον Χολαργό με 3-1 ενώ στους 14άρηδες θετική ισοπαλία για την Β΄ομάδα με το Αιγάλεω Β΄.
Η Α΄ μπορούσε κάτι περισσότερο με την ΠΣ αλλά με τα εάν δεν μπορούμε να κάνουμε σοβαρό σχολιασμό πολύ περισότερο να έχουμε πρόοδο.


ΥΓ. Ακολούθησε το γνωστό γεύμα στη γνωστή ταβέρνα.